Old Tamil Poetry

Translations of Tamil Poetic works that span 2000 years

Archive for the month “September, 2018”

Thiruvasagam – 8.39.3

Kinsfolk I don’t yearn for; a town to live I don’t yearn for;
Fame I don’t yearn for; 
company of learned men I don’t yearn for;
All I’ve learned is enough; 
O’ My dancing Lord who resides in Kuttralam!
I yearn to mellow down and melt 
at your anklet tinkling feet,
like that of a cow’s heart yearning for its calf.

உற்றாரை யான்வேண்டேன் ஊர்வேண்டேன் பேர்வேண்டேன்
கற்றாரை யான்வேண்டேன் கற்பனவும் இனியமையுங்
குற்றாலத் தமர்ந்துறையுங் கூத்தாஉன் குரைகழற்கே
கற்றாவின் மனம்போலக் கசிந்துருக வேண்டுவனே.

This verse is part of Thiruvasagam by 9th century Shaivite poet Manikkavasagar. Thiruvasagam (Sacred utterances) is considered one of the pinnacles of Tamil Bhakti (Devotional) poetry.

In this verse Manikkavasagar says he doesn’t yearn to be with his kith and kin. He doesn’t yearn to have a town to live in. Nor does he yearn for worldly fame. He doesn’t crave the company of learned men whose knowledge is just the tomes that they have learned. He says all that he has learned so far in this world is enough. He pleads to Lord Shiva who resides in his abode in the hills of Kuttralam that all he yearns for is to be at the anklet tinkling feet of the Lord. He yearns for it with a melting heart, like that of a cow yearning for its calf.

உற்றார் – Relative / Kinsfolk
வேண்டேன் – வேண்ட மாட்டேன் – I don’t desire / I don’t yearn
பேர் – fame
கற்றார் – learned men
இனி அமையும் – henceforth enough
குற்றாலத்து அமர்ந்து உறையும் – who resides in Kuttralam
கூத்தன் – Dancer / Dancing Lord (Shiva)
குரை – sounding / tinkling
கழல் – anklet
கற்றா – கன்று (உடைய) ஆ – Cow with calf
கசிந்து உருக – become tender and melt

 

Kurunthokai – 168

Like dew covered buds of monsoon jasmine
kept inside broad green palm fronds
blossoming at incessant rainy dawn,
pleasant and fragrant is her glorious figure;
Her coracle like round supple shoulders –
to hug them and let go is beyond me;
If I leave her, to live is even more impossible.

மாரிப் பித்திகத்து நீர்வார் கொழுமுகை
இரும்பனம் பசுங்குடைப் பலவுடன் பொதிந்து
பெரும்பெயல் விடியல் விரித்துவிட் டன்ன
நறுந்தண் ணியளே நன்மா மேனி
புனற்புணை யன்ன சாயிறைப் பணைத்தோள்
மணத்தலுந் தணத்தலு மிலமே
பிரியின் வாழ்த லதனினு மிலமே.

He is in two minds, whether to go away to earn wealth or stay with her. He is arguing with his heart. He says, “Jasmine blooms in monsoon season. The dew covered buds are plucked and kept covered by broad green palm fronds. As it rains during daybreak, the buds blossom into beautiful flowers. My girl is fresh and fragrant like those just blossomed jasmine buds. Her round supple shoulders are like curved coracles. To hug them and let go is beyond me. If I leave her, to be alive is even more difficult for me”

Tamil movie goers might remember the first two lines from மண்வாசனை movie song. “பொத்தி வச்ச மல்லிகை மொட்டு, பூத்திருச்சு வெக்கத்த விட்டு”

Relish the Tamil phrases – ”பெரும்பெயல் விடியல் விரித்து விட்டன்ன நறுந்தண்ணியளே நன் மா மேனி”, ”மணத்தலுந் தணத்தலும் இலமே பிரியின் வாழ்தல் அதனினும் இலமே” , pronounce them out loud.

மாரி – Monsoon
பித்தி – பிச்சிப் பூ – Jasmine
நீர்வார் – dew dripping
கொழு முகை – plump bud
இரும் பனம் – big palm frond
பசுங் குடை – green covering
பொதிந்து – பொத்தி – kept
பெரும்பெயல் – rains
விடியல் – dawn / day break
விரித்து விட்டன்ன – blossoming like
நறும் – fragrant
தண் – cool / pleasant
நன் மா மேனி – beautiful body / figure
புனற்புணை – புனல் + புணை – river going coracle
சாயிறை – சாய் + இறை – curved joints – rounded
பணைத் தோள் – bamboo shoulder / supple shoulder
மணத்தல் – to embrace / hug
தணத்தல் – to leave
இலம் – not possible
பிரியின் – பிரிந்தேன் ஆயின் – if I leave
வாழ்தல் – to live
அதனினும் – even more / definitely

Nattrinai – 102

O’ red beaked Green parrot nibbling bowed millet stalks!
Don’t be afraid, fulfill your wish as much as you want,
and then fulfill my wish too;
I plead with folded hands;
If you go to meet your kin in his hills
– where trees with numerous jackfruits dot the slopes –
advice my Lord who rules that hill:
young daughter of this hill’s chief
is guarding the millet fields.

கொடுங் குரற் குறைத்த செவ் வாய்ப்பைங் கிளி!
அஞ்சல் ஓம்பி, ஆர் பதம் கொண்டு,
நின் குறை முடித்த பின்றை, என் குறை
செய்தல்வேண்டுமால்; கை தொழுது இரப்பல்;
பல் கோட் பலவின் சாரல் அவர் நாட்டு,
நின் கிளை மருங்கின், சேறிஆயின்,
அம் மலை கிழவோற்கு உரைமதி-இம் மலைக்
கானக் குறவர் மட மகள்
ஏனல் காவல் ஆயினள் எனவே.

She is the daughter of a hill chieftain. He is the ruler of nearyby hills. They meet discreetly when she goes to guard millet fields from parrots. But today he hasn’t come. She sees a parrot in her field. Instead of chasing it away, she pleads with the parrot. “Green parrot with red beak, you are nibbling at millet stalks that are weighed down with grains. Don’t be afraid of me. I am not going to chase you away. You eat as much as you want and fill your stomach. Once you are full, listen to me and fulfill my wish too. I plead with folded hands. His hill slopes are dotted with Jackfruit trees bearing many fruits. If you go there to meet your kin, advice my lord who rules that hill: Young daughter of this hill’s chief is guarding the millet fields. (Ask him to come and meet me)”

Tamil readers, note the use of குறை with two meanings – ‘to cut (nibble)’ in first line and ‘shortage / hunger / need’ in third line. Also note that she is tempting the parrot saying “you get only millet grains here. If you go there you will find numerous jackfruits to eat”

கொடு – bent / bowed (weighed down with grains)
குரல் – stalk
குறை – reap / cut / nibble
செவ்வாய் – red mouthed / red beaked
பைங்கிளி – green parrot
அஞ்சல் ஓம்பி – dispel your fear / don’t be afraid.
ஆர் பதம் – be full with food
நின் குறை – your need
கை தொழுது – folded hands
இரப்பல் – plead
பல் கோள் – many clusters
பலவு – jackfruit
சாரல் – slope
நின் கிளை – your relatives
மருங்கு – side / place
சேறி ஆயின் – if you reach
கிழவன் – ruler
உரை மதி – tell advice
மலைக் கானக் குறவர் – hill forest chief
மட மகள் – young daughter
ஏனல் – millet field
காவல் – guard

Thevaram 3.49.1

Those who chant it immersed in love, yielding to him
with tears of bliss – it guides them to the path of virtue;
It is the essence of all four Vedas;
It is the moniker of my lord, Namachivaya.

காதல் ஆகி, கசிந்து, கண்ணீர் மல்கி,
ஓதுவார் தமை நன் நெறிக்கு உய்ப்பது;
வேதம் நான்கினும் மெய்ப்பொருள் ஆவது
நாதன் நாமம் நமச்சிவாயவே.

This verse by Thirugnana Sambandhar extols the word Namachivaya, moniker of Shiva. He says those who chant it with heart full of love, melting to a puddle and tears of bliss streaming from their eyes – in other words unconditional surrender to God – will be guided by Him to the virtuous path. His Name is the truth and essence of all four Vedas.

The first line in Tamil – காதல் ஆகி, கசிந்து, கண்ணீர் மல்கி– uses alliteration and packs a punch in describing unconditional surrender of the devotees.

காதல் – love
கசிந்து – melting / yielding / giving in
ஓதுவார் – those who chant
நன் நெறி – right way
உய்ப்பது – guides / brings
மெய்ப்பொருள் – true meaning / essence
நாமம் – name / moniker

Post Navigation