Old Tamil Poetry

Translations of Tamil Poetic works that span 2000 years

Archive for the category “Devotional”

Thiurumandhiram – 1.2.3

Whole town gathered and lamented noisily,
Discarded the given name and called it a dead body,
Carried it to the cremation ground, burnt it to ashes,
Took a dip in the pond and forgot all about it.

ஊரெலாம் கூடி ஒலிக்க அழுதிட்டுப்
பேரினை நீக்கிப் பிணமென்று பேரிட்டுச்
சூரையங் காட்டிடைக் கொண்டுபோய்ச் சுட்டிட்டு
நீரினில் மூழ்கி நினைப்பொழிந் தார்களே.

This verse by Thirumoolar (dated generally to 8th century CE) talks about impermanence of life. Once a person is dead, the whole town gathers at his house and laments noisily. The moment the person is dead the given name is discarded and it becomes just a body. They carry it to the cremation ground, burn it to ashes. Then everyone takes a dip in the village pond to clean themselves and with that the dead person is forgotten.

சூரையங்காடு – சுடுகாடு – Cremation ground

Thirumurai – 11.4.49

Those who say he resides in the skies, let them say so;
Those who say he resides in lofty Kailasa, let them say so;
He, the omniscient,  He, whose neck is radiant blue
because of the poison he partook,
Resides in my heart, so do I say.

வானத்தான் என்பாரும் என்கமற் றும்பர்கோன்
தானத்தான் என்பாரும் தாமென்க – ஞானத்தான்
முன்நஞ்சத் தாலிருண்ட மெய்யொளிசேர் கண்டத்தான்
என்நெஞ்சத் தானென்பன் யான். 

This verse by Kaaraikkal Ammayar is part of the 11th Thirumurai in Saivite Canon. She says “Some people claim Lord Shiva resides in the skies. Some people claim the Lord of the Celestials resides in Mt. Kailasa. But he, who is the essence of all knowledge, whose neck is radiant blue in colour because he partook the Halahala poison to save the world, resides in my heart I say”

Karaikkal Ammayar is one of the three women in the list of 63 Saivite saints (Nayanmar). She shed her physical form and took skeletal form as she turned into a devotee of Shiva goes the myth. You can read it here https://en.wikipedia.org/wiki/Karaikkal_Ammaiyar

வானத்தான் – of the skies
என்பாரும் – those who say
உம்பர்கோன் தானத்தான் – Abode of the Lord of Celestials – Kailasa
ஞானத்தான் – of all Knowledge / omniscient
இருண்ட மெய்யொளி – radiant dark (in Hindu Mythology Lord Shiva’s neck is blue in colour because he drank the Halahala poison)
கண்டம் – neck

 

 

Thiruppavai 22

Like how the Kings of this glorious wide world
Shed their arrogance and stand humbly beneath your throne,
Have we come to you too! Won’t you open your lotus eyes a little
-Like half open anklet bell –
And look at us a bit?
If you look at us with your two beautiful eyes
Like the sun and moon rising at the same time,
We will be redeemed from our worldly sins, my Lord!

அம்கண்மா ஞாலத்து அரசர் அபிமான  பங்கமாய் வந்துநின் பள்ளிக்கட் டிற்கீழே
சங்கம் இருப்பார்போல் வந்து தலைப்பெய்தோம் கிங்கிணி வாய்ச்செய்த தாமரைப் பூப்போலே
செங்கண் சிறுச்சிறிதே எம்மேல் விழியாவோ திங்களும் ஆதித் தியனும் எழுந்தாற்போல்
அம்கண் இரண்டும்கொண்டு எங்கள்மேல் நோக்குதியேல் எங்கள்மேல் சாபம் இழிந்தேலோர் எம்பாவாய்.

The girls are praying to Kannan to wake up and bless them. They say, “Many arrogant Kings of this wide world lose their arrogance and stand humbly in your court beneath your throne. Like that we too have shed our reserve and are here at your doorstep. Please wake up and open your eyes a little bit, like the half open anklet bells. If you look at us with your two beautiful eyes – that are like the Sun and Moon rising together – we will be redeemed of our worldly sins.”

Thiruvempavai 16.

O’ Clouds! First scoop up the water from the sea; Turn dark blue
Like the hue of her divine form, the Goddess who posseses us;
Light up the sky with lightning like her slender waist;
Resound with thunder like the sound of Golden anklets in her blessed feet;
Sparkle with rainbow liker her beautiful eyebrows;
She possesses us and is one with our God;
Like her benevolence towards His devotees and us girls,
pour forth with rains, my friend!

முன்னிக் கடலைச் சுருக்கி யெழுந்துடையாள் என்னத் திகழ்ந்தெம்மை ஆளுடையாள் இட்டிடையின்
மின்னிப் பொலிந்தெம் பிராட்டி திருவடிமேற் பொன்னஞ் சிலம்பிற் சிலம்பித் திருப்புருவம்
என்னச் சிலைகுலவி நந்தம்மை ஆளுடையாள் தன்னிற் பிரிவிலா எங்கோமான் அன்பர்க்கு
முன்னி அவள்நமக்கு முன்சுரக்கும் இன்னருளே என்னப் பொழியாய் மழையேலோர் எம்பாவாய் !

Nammalvar – 3107

Without realizing who I am,
I thought I was on my own;
But all that I am is you, all that’s mine is yours,
Oh’ Celestial ruler, bowed to by one and all!

யானேயென்னை அறியகிலாதே,
யானேயென்தனதே யென்றிருந்தேன்,
யானேநீயென் னுடைமையும்நீயே,
வானேயேத்து மெம்வானவரேறே.

In this verse, Nammalvar submits himself to Lord Vishnu completely. He says, “Oh’ Lord of the celestials, to whom all gods bow to! When I was born in this world, I didn’t realize my inner true self. I thought that what I am was created by myself. I have lost this arrogance now, as I realize all that I am is you. All that I consider my belongings are nothing but you. So I give myself up completely to you”

யான் – My self
அறியகில்லாதே – அறியாமலே – without knowing / realizing
என் தனதே – I am my own
உடைமை – belongings
வானே ஏத்தும் – woshiped by celestials (I took liberty to translate it as one and all)
வானவர் ஏறு – Ruler of celestials

 

Thiruvasagam – 10.2

If the Lord of the celestials had not in his compassion conquered me, 
What would have I been? What would my heart or knowledge be?
Who would’ve known me?
The Ruler of the world, who accepts alms in a broken skull – 
Go to his honeyed lotus like feet and hum his praise, O’ Royal Bee!

நானார்என் உள்ளமார் ஞானங்க ளார்என்னை யாரறிவார்
வானோர் பிரான்என்னை ஆண்டிலனேல் மதிமயங்கி
ஊனார் உடைதலையில் உண்பலிதேர் அம்பலவன்
தேனார் கமலமே சென்றூதாய் கோத்தும்பீ.

திருக்கோத்தும்பி  – ThirukkOthumbi is a set of 20 verses in Thiruvasagam, where Manickavasagar sings the praise of Lord Shiva in Chidambaram. In these verses he hails Lord Shiva and asks the Royal Bee to hum around the Lord.

In this verse he says “If Shiva, Lord of the celestials, had not taken pity on me and conquered my soul, what would I have been? What would my heart or knowledge be? Nothing. Who would have known me? No one. It is because of Lord Shiva I am all that I am. He is the Ruler of the world. He uses a broken human skull as begging bowl and accepts alms in it to eat.  O’ Royal bee, go to his feet and hum his praise like you hum around honeyed lotus flowers”

வானோர் பிரான் – Lord of the Celestials
ஆண்டிலனேல் – if he hadn’t conquered
மதிமயங்கி- Yield (his) head – become compassionate
ஊனார் உடைதலை – Broken skull with flesh sticking
உண்பலிதேர் – Food + Alms + Accept
அம்பலவன் – Ruler of the World
தேனார் கமலம் – honeyed Lotus
கோத்தும்பி – Royal Bee

Thiruppavai – 30

How moon like radiant faced young girls prayed to Krishna –
Who helped churn the ship laden milky ocean –
And had their desire fulfilled in his abode,
Is sung in thirty Sangam Tamil verses by Kodhai,
The fresh lotus garland wearing daughter
Of famed Srivilliputtur’s renowned Pattar*;
Those who recite this without fail here
Will receive the blessings of the strong four-armed,
Red eyed, bright faced Thirumal everywhere and be blissful!

*Pattar – priest

வங்கக் கடல்கடைந்த மாதவனை கேசவனை
திங்கள் திருமுகத்து சேய்இழையார் சென்றுஇறைஞ்சி
அங்கப் பறைகொண்ட ஆற்றை அணிபுதுவைப்
பைங்கமலத் தண்தெரியல் பட்டர்பிரான்
கோதைசொன்ன சங்கத் தமிழ்மாலை முப்பதும் தப்பாமே
இங்குஇப் பரிசுரைப்பார் ஈரிரண்டு மால்வரைதோள்
செங்கண் திருமுகத்துச் செல்வத் திருமாலால்
எங்கும் திருவருள்பெற்று இன்புறுவர் எம்பாவாய்.

The story of young herder clan girls praying to Krishna, who helped Devas churn the milky ocean and obtain the elixir, and how the girls wishes were fulfilled is sung in thirty beautiful verses by Kodhai (Andal). Andal was the daughter of Periyalwar, the renowned Pattar (priest) of famous Srivilliputur. (She used to secretly wear the garland meant for the God before it was put on him. Hence it is mentioned here as garland wearing daughter of Pattar)

Those who recite these thirty verses without fail in this world will received the blessing of mighty Thirumal in all the worlds and be blissful.

வங்கம் – ship
கடைந்த – churned
மாதவன், கேசவன் – Kesavan, Madhavan -names of Krishna
திங்கள் – Moon
திருமுகம் – bright face
சேயிழை – fine jewelery wearing girls
இறைஞ்சி – plead / pray
பறை கொண்ட – desire fulfilled
அணி புதுவை – famed Srivilliputtur
பைங்கமலம் – frehs Lotus
தண் – cool
தெரியல் – garland
பட்டர் பிரான் – renowned priest
கோதை – Kodhai (Andal)
தப்பாமே – தப்பாமல் – without fail
பரிசுரைப்பார் – பரிசு + உரைப்பார் – recite (in the same manner)
ஈர் இரண்டு – two times two – four
மால் வரை தோள் – mountain like shoulder (strong)
செம்கண் – red eye / fine eye
திருமுகத்து – bright faced

Thiruppavai – 29

Listen to the reason why we come at dawn,
To worship you and hail your lotus feet;
You having born in our cattle herders clan,
Cannot go without accepting our humble services;
This is not for the boons you grant us today, Govinda!
We shall be your kith and kin forever, in all your avatars;
We are bound to serve only you;
Break all other passions of ours, My Lord!

சிற்றஞ்சிறு காலே வந்து உன்னை சேவித்து, உன்
பொற்றாமரை அடியே போற்றும் பொருள் கேளாய்;
பெற்றம் மேய்த்து உண்ணும் குலத்தில் பிறந்து நீ
குற்றேவல் எங்களைக் கொள்ளாமல் போகாது;
இற்றைப் பறை கொள்வான் அன்று காண் கோவிந்தா;
எற்றைக்கும் ஏழ் ஏழ் பிறவிக்கும் உன் தன்னோடு
உற்றோமே ஆவோம்; உனக்கே நாம் ஆட்செய்வோம்;
மற்றை நம் காமங்கள் மாற்று — ஏலோர் எம்பாவாய்.

The girls tell Krishna, “Why do you think we came before daybreak on all these days, praying to you and hailing your Lotus feet?Listen to the reason Krishna! You blessed our cattle herder clan by being born amidst us. We will not let you go without accepting our humble services to you.

Don’t think we do all this for the boons you grant us today. Our relationship with you is forever. It will be there in all the seven lives of us. We are bound only to you. Please break any other passion that consumes us, Krishna”

சிற்றஞ்சிறு காலை – early morning / dawn
சேவித்து – worship
பொற்றாமரை அடி – golden lotus feet
பெற்றம் – cattle
குற்றேவல் – simple services
கொள்ளாமல் – without accepting
இற்றை – Today
பறை – drum (metaphor for boon)
எற்றைக்கும் – forever
ஏழ் ஏழ் பிறவிக்கும் – மீண்டும் மீண்டும் எழும் பிறவி – rebirth / avatar (as per PBA commentary)
உற்றோம் – உறவினர் – kith and kin
ஆட்செய்வோம் – enslaved / bound
மற்றை- other
காமங்கள் – passions
மாற்று – Change / break

Thiruppavai – 27

O’ Govinda who wins over those who oppose you!
These are the rewards we get by singing your praise;
Bangles and amulets appreciated by one and all,
Hoops and ear rings and anklets,
new clothes and finery shall we wear!
Pouring ghee on top of milk-rice combo,
And relishing it as it trickles down the elbow;
We shall enjoy all these in your company, my Lord!

கூடாரை வெல்லும்சீர் கோவிந்தா உந்தன்னைப்
பாடிப் பறைகொண்டு யாம்பெறும் சம்மானம்
நாடு புகழும் பரிசினால் நன்றாகச் சூடகமே
தோள்வளையே தோடே செவிப்பூவே
பாடகமே என்றனைய பலகலனும் யாம்அணிவோம்
ஆடை உடுப்போம் அதன்பின்னே பாற்சோறு
மூடநெய் பெய்து முழங்கை வழிவாரக்
கூடி இருந்து குளிர்ந்தேலோர் எம்பாவாய்.

Thiruppavai – 26

O’ Gem hued Lord! If you ask what we need
to practice our Margazhi vows as mandated by our elders –
Milky white conches that make the whole world quake
With their booming sound, like your Panchajanyam*;
Broad and wide rawhide drums; Servitors to sing your hymns;
Radiant lamps, Pennants and Awnings;
Grant us these O’ Lord who survived the deluge
as an infant floating on a Banyan tree leaf!

*Panchajanyam – Krishna’s conch

மாலே மணிவண்ணா மார்கழிநீ ராடுவான்
மேலையார் செய்வனகள் வேண்டுவன கேட்டியேல்
ஞாலத்தை எல்லாம் நடுங்க முரல்வன
பால்அன்ன வண்ணத்துஉன் பாஞ்ச சன்னியமே
போல்வன சங்கங்கள் போய்ப்பா டுடையனவே
சாலப் பெரும்பறையே பல்லாண்டு இசைப்பாரே
கோல விளக்கே கொடியே விதானமே
ஆலின் இலையாய் அருளேலோர் எம்பாவாய்.

In this verse, the girls request Krishna to grant things they need to complete their vows. “O’ Krishna, dark gem hued Lord! Our revered elders have mandated us to practice our Margazhi bathing vows. For this purpose, we need the following. We need milky white conches which make the whole world tremble as your own conch Panchajanyam does. We will blow these and walk the streets early morning to wake up people to sing your praise.

We need broad and wide rawhide drums to sound as we continue to your temple. We need servitors who sing your hymns. We want radiant lamps to light our way, Flags to announce our arrival, Awnings to protect us from the early morning dew. O’ Krishna, you survived the deluge as an infant floating on a Banyan tree leaf. Please grant us all these”

ஆலிலையாய் – ஆல் இலை மேல் இருந்தவனே – ‘Krishna, who survived the deluge as an infant floating on a Banyan tree leaf’. Perils of translating old texts – where a single word translates to a sentence 🙂

மால் – Thirumal
மணிவண்ணன் – dark gem colored Lord (Krishna)
மேலையார் – revered elders
கேட்டியேல் – if you ask
ஞாலம் – world
முரல் – make noise / sound
சங்கங்கள் – சங்குகள் – conches
பாடு உடையன – have enough space (broad)
சாலப் பெரும் – broad and big
பறை – rawhide drum
பல்லாண்டு இசைப்பார் – திருப்பல்லாண்டு பாடுபவர்கள் – அரையர் – servitors who sing hymns
கோல விளக்கு – bright light
விதானம் – covering / awning
அருள் – grant

Post Navigation