Old Tamil Poetry

Translations of Tamil Poetic works that span 2000 years

Archive for the tag “Thirukkural”

Thirukkural – 64

Far sweeter than ambrosia is the porridge that is  
messed up by tender fingers of one’s own kids.

அமிழ்தினும் ஆற்ற இனிதே-தம் மக்கள்
சிறு கை அளாவிய கூழ்.

Food in which kids have put their tender fingers in and played with, is far more sweeter for their parents than even the food of Gods. That is because becoming a parent is considered a boon. This couplet is in the chapter ‘(Boon of) having children’ (புதல்வரைப் பெறுதல்)

அமிழ்து – ambrosia / food of Gods
மக்கள் – children
அளாவுதல் – mix up / play with
கூழ்  – porridge

Thirukkural – 878

Know what’s to be done. prepare and guard yourself,;
thus will the foe’s arrogance be felled.

வகையறிந்து தற்செய்து தற்காப்ப மாயும் 
பகைவர்கட் பட்ட செருக்கு.

When fighting an enemy, analyse the situation and understand what needs to be done. Do it and protect yourself. If you do so, the arrogance of the enemy will be felled.

தற்செய்து – தன் + செய்து – do / prepare self
மாய்தல் – killed / brought down
செருக்கு – pride / arrogance

Thirukkural – 1048

Will it come today too, like it did yesterday,
poverty that sucked my life away!

இன்றும் வருவது கொல்லோ-நெருநலும்
கொன்றது போலும் நிரப்பு!

For கொன்றது – I have used ‘sucked my life away ‘ instead of literal meaning ‘killed’

கொல் – An affix implying doubt ( Will it)
நெருநல் – Yesterday
நிரப்பு – Poverty

Thirukkural – 740

Even if it has all the resources, it is of no use
for a country without a suitable ruler.

ஆங்கு அமைவு எய்தியக்கண்ணும் பயம் இன்றே-
வேந்து அமைவு இல்லாத நாடு.

This Kural is the last in the chapter titled “Country”. The previous couplets talk about resources needed for a country. In this Kural he says “Even if a country has all the above, it is of no use if it doesn’t have a suitable ruler”

Thirukkural – 553

A ruler who doesn’t check and redress injustice everyday,
will lose his realm day by day.

நாள்தொறும் நாடி, முறைசெய்யா மன்னவன்
நாள்தொறும் நாடு கெடும்.

நாடி – search / check
முறை செய்யா – doesn’t do justice
கெடும் – lose

Thirukkural – 1260

Is it possible for those whose heart melts like lard placed on fire –
To say we’ll feign anger when our lover gets intimate?

நிணம் தீயில் இட்டன்ன நெஞ்சினார்க்கு உண்டோ-
புணர்ந்து ஊடி நிற்பேம் எனல்?

She’s angry with him, but when he gets intimate she can’t help mellowing down. Though she wants to feign anger, it is impossible for her as her heart melts like fat placed on fire.

நிணம் – fat /lard
புணர்தல் – get close / intimate
ஊடல் – tiff

Thirukkural – 611

Thinking task at hand is hard, one shouldn’t give up;
Untiring effort will give the strength needed.

அருமை உடைத்து என்று அசாவாமை வேண்டும்;
பெருமை முயற்சி தரும்.

One shouldn’t give into inactivity thinking that the task at hand is hard to do. The efforts put in will give the strength needed to complete the job.

There’s an ambiguity in the second line. If you read பெருமை as power / might , then ‘effort put in will give the strength needed’. If you read பெருமை as Laurel, then ‘effort put in will bring laurels’.

அருமை – difficulty
அசா‌ – idleness, lethargy
பெருமை – strength

Thirukkural – 191

One who utters drivel to anger learned men,
will be mocked by every one.

பல்லார் முனியப் பயன் இல சொல்லுவான்
எல்லாரும் எள்ளப்படும். 

Thiruvalluvar advises one to not talk rubbish. While this angers wise men in the community, he will be mocked and derided by all.

பல்லார் – learned men (in this context)
முனிதல் – to anger
பயன் இல – useless
எள்ளல் – reproached / mocked

Thirukkural – 1127

As my lover resides forever in my eyes,
I won’t even line them, lest he vanish.

கண் உள்ளார் காதலவராக, கண்ணும்
எழுதேம், கரப்பாக்கு அறிந்து.

She keeps thinking him constantly when he is not with her. She says since he resides in my eyes non stop, I won’t even line my eyes as I cannot not see him even for that short duration.

கண்ணுள்ளார் காத லவராகக் கண்ணும்
மெழுதேங் கரப்பாக் கறிந்து.

கரப்பு – hide
அறிந்து – எண்ணி – thinking

Thirukkural – 1123

O’ pupil of my eye, make way!  – fair browed girl
whom I fell in love with, has no place to stay!

கருமணியின் பாவாய்! நீ போதாய்-யாம் வீழும்
திருநுதற்கு இல்லை, இடம்!.

After spending time with him, she is leaving. He doesn’t want her to leave. He wants her image to stay in his eyes forever. So he asks the pupil in his eyes to go away and give space to the fine fore-headed girl with whom he is in love.

கருமணியுட் பாவாய்நீ போதாயாம் வீழுந்
திருநுதற் கில்லை யிடம்.

கருமணி – eye
பாவை – pupil
வீழும் – whom I fall for
திருநுதல் – திரு + நுதல் –  beautiful forehead

Post Navigation