Old Tamil Poetry

Translations of Tamil Poetic works that span 2000 years

Archive for the tag “Naaladiyaar”

Naaladiyaar – 223

Even if a friend causes us much grief,
To put up with them is worth it; My Lord!
Bees buzz around bright flowers in your country’s tall peaks;
Patience of one saves friendship of two.

இறப்பவே தீய செயினும், தன் நட்டார்
பொறுத்தல் தகுவது ஒன்று அன்றோ?-நிறக் கோங்கு
உருவ வண்டு ஆர்க்கும் உயர் வரை நாட!-
ஒருவர் பொறை இருவர் நட்பு.

This verse is under the chapter நட்பிற் பிழைபொறுத்தல் – Bearing with faults in friendship. The poet says “One whom we have chosen as friend, even if they causes us much grief, it is worth to put up with them. If one person is patient, he saves the friendship between the two.”

The third  line is interesting. It is a description of the ruler’s country. It also means ‘though the flowers are at a height, bees go to them and buzz around. Similarly though a friend is at fault, we have to bear with them for the sake of friendship’.

இறப்பு – much / lot
தீய – grief
நட்டார் – நட்பு உடையவர் – friend
தகுவது – worth
நிறக் கோங்கு – colourful flowers of kOngu tree (Red cotton tree)
உருவ வண்டு – beautiful bee
ஆர் – noise (buzz)
உயர் வரை – tall peaks
பொறை – Patience

Naaladiyaar – 195

Good clan or Bad clan are just words,
no meaning do they have;
Hereditary fame and wealth alone are not enough;
Self-discipline, learning and spirit define one’s clan.

நல்ல குலம் என்றும், தீய குலம் என்றும்,
சொல் அளவு அல்லால் பொருள் இல்லை; தொல் சிறப்பின்
ஒண் பொருள் ஒன்றோ? தவம், கல்வி, ஆள்வினை,
என்று இவற்றான் ஆகும், குலம்.

Being born in a particular clan doesn’t make one good or bad. There is no good clan or bad clan. These are just words, they have no real meaning. Inherited clan pride and wealth alone are not enough to define oneself. Their self-discipline, learning and spiritedness define whether one is superior or inferior.

Naaladiyaar – 101

Even if let loose among a herd of cows,
a calf is able to find its mother with ease ;
So is bad karma, in attaching itself
to the man who begot it.

பல் ஆவுள் உய்த்துவிடினும், குழக் கன்று
வல்லது ஆம், தாய் நாடிக் கோடலை; தொல்லைப்
பழவினையும் அன்ன தகைத்தே, தற் செய்த
கிழவனை நாடிக் கொளற்கு.

One cannot escape the consequences of his action. Wherever he hides, his bad karma will catch up with him. Like a calf that is let loose among a herd of cows. Though there are many cows, the calf will zero in on its mother easily. Like that bad karma will find and attach itself to the man who is responsible for it.

பல் ஆவுள் – among many cows
உய்த்துவிடினும் – even if let loose
குழக் கன்று – young calf
வல்லது – capable
நாடிக் கோடலை – find and join
தொல்லைப் பழவினை – bad karma
அன்ன தகைத்தே – is like that
தற் செய்த கிழவன் – one who created it / responsible for it
நாடிக் கொளற்கு – to find and attach

Naaladiyaar – 26

Does it matter if it is dragged with a rope? Or cleaned up and buried?
Does it matter if it is left in public? And people badmouth it?
Once the actor, who resides in this bag off flesh
Playing his role, departs?

நார்த் தொடுத்து ஈர்க்கில் என்? நன்று ஆய்ந்து அடக்கில் என்?
பார்த்துழிப் பெய்யில் என்? பல்லோர் பழிக்கில் என்?-
தோற்பையுள்நின்று, தொழில் அறச் செய்து ஊட்டும்
கூத்தன் புறப்பட்டக்கால்.

The poet equates life / soul to an actor who resides in our body (bag of flesh). Once his role is over he departs. After that this body worthless. It doesntatter if it is dragged around or cleaned up and buried. It doesn’t matter if it is left lying around and people bad mouth it. The body isn’t affected anyway as it is just an inanimate object.

Naaladiyaar – 89

Arrows and Blaze and Sun with fiery rays –
though they sear and singe, they singe externally;
Lust though, since it singes the mind in searing agony,
is to be feared than all of them.

அம்பும், அழலும், அவிர் கதிர் ஞாயிறும்,
வெம்பிச் சுடினும், புறம் சுடும்; வெம்பிக்
கவற்றி மனத்தைச் சுடுதலால், காமம்
அவற்றினும் அஞ்சப்படும்.

This Naaladiyaar verse is under the chapter of ‘Not coveting other man’s wife’ (பிறர் மனை நயவாமை). Burning arrows, hot fire, Sun’s fiery rays all of them burn severely, but the burn is only external. Lust, however stays within the mind and burns it and causes untold agony. Hence one has to fear lust more than the arrows or fire or the Sun.

Hot arrows is an oft repeated phrase (வெஞ்சரம்) in Tamil poems. I assume it is poetic licence. Or may be they really used flame throwers those days. I’m not sure.

அம்பு – arrow
அழல் – fire / flame / blaze
அவிர் கதிர் – fiery ray
ஞாயிறு – sun
வெம்புதல் – sear / burn
சுடு – burn / singe
புறம் – external
கவற்றி – கவல் ஏற்படுத்தி- cause agony

Naaladiyaar – 134

It can’t be stolen from its place; If bestowed, it won’t diminish;
Because of its lofty stature, even an angry ruler can’t seize it;
Legacy worth leaving for one’s progeny is knowledge alone,
Not anything else.

வைப்புழிக் கோட்படா; வாய்த்தீயிற் கேடில்லை;
மிக்க சிறப்பின் அரசர் செறின்வவ்வார்;
எச்சம் எனஒருவன் மக்கட்குச்செய்வன
விச்சைமற் றல்ல பிற;

This Naaladiyaar verse glorifies education and knowledge. It is not a physical object, so cannot be stolen from its place. If a suitable student appears and knowledge is bestowed on him, it won’t diminish. It will only shine more. Because of lofty stature of knowledge, learned men can’t be hurt even by the ruler’s anger. Only inheritance worth leaving as legacy for one’s kids is knowledge. Nothing else matters.

Might be hard to accept in today’s materialistic world, but that’s what the ancients thought. And I think it makes sense.

வைப்பு – kept
உழி – place
கோட் படா – கோள் படாது – cannot be taken
வாய்த்தீயிற் – வாய்த்து + ஈந்தால் – if opportunity (for a good student) occurs + give away
கேடில்லை – கேடு + இல்லை – won’t diminish
மிக்க – high / lofty
சிறப்பின் – (because of) stature
செறின் – செறு உற்றால்- even if angered
வவ்வார் – வவ்வ மாட்டார் – cannot seize
எச்சம் – remainder / what’s left back / legacy
மக்கள் – kids / progeny
செய்வன – to do / leave
விச்சை – வித்தை – knowledge
மற்றல்ல – மற்று + அல்ல – not else
பிற – others / anything

Naaladiyaar – 259

Though a flower overflows with honey and is fragrant,
A fly doesn’t go for it but desires lowly stuff; like that,
For those whose heart is full of base thoughts,
What’s the use of honeyed words of advice uttered by the wise?

பொழிந்து இனிது நாறினும், பூ மிசைதல் செல்லாது,
இழிந்தவை காமுறூஉம் ஈப்போல், இழிந்தவை-
தாம் கலந்த நெஞ்சினார்க்கு என் ஆகும், தக்கார் வாய்த்
தேன் கலந்த தேற்றச் சொல் தேர்வு?

Naaladiyaar – 215

To bloom like a tree flower and never close back
is friendship; once a friend, forever a friend;
Those who bloom initially and then close back,
like a pond flower, none likes or befriends.

கோட்டுப்பூப் போல மலர்ந்துபிற் கூம்பாது
வேட்டதே வேட்டதாம் நட்பாட்சி;- தோட்ட
கயப்பூப்போல் முன்மலர்ந்து பிற்கூம்பு வாரை
நயப்பாரும் நட்பாரும் இல்.

Good friends are like flowers that bloom on trees. Ones those flowers open up, they remain open till they whither and fall. Like wise good friendship remains steadfast, always open. Those who are friends initially and then shut down are like flowers that bloom in a pond – lilies or lotus. They bloom and close back. No body likes or befriends such people.

கோடு – Tree
கூம்புதல் – close
வேட்டல் – வேட்கை – விரும்புதல் – desire (friend)
கயம் – pond
நயப்பார் – like
இல் – இல்லை – no one

Naaladiyaar – 398

My friend with shining bangles! You ask
“The forest is hard to pass through;
Will it be possible for you

to follow him and cross it tomorrow?”
One who acquires a majestic horse
immediately learns how to ride it.

“கடக்க அருங் கானத்து, காளைபின், நாளை
நடக்கவும் வல்லையோ?’’ என்றி-சுடர்த்தொடீஇ!-
பெற்றான் ஒருவன் பெருங் குதிரை அந் நிலையே
கற்றான், அஃது ஊருமாறு.

She has planned to elope tomorrow with him. Her friend asks her, “the way is hard to pass through. You aren’t used to the hardships. Will you be able to walk across the forest, following him?” She is drunk on love. She replies “You don’t worry about me. Once I fell in love with him, I was prepared for this. Like one who acquires a majestic horse immediately learning the right way to ride it”

கானம் – forest
காளை – youth (him)
சுடர்த் தொடீஇ – one who wears shining bangles
பெருங்குதிரை – பெருமை + குதிரை – majestic horse
ஊரும் – riding
ஆறு – way

Naaladiyaar – 192

Even a tender sapling by the wayside,
once its core hardens, will be used to tie an elephant;
Living too is like that,
if one strengthens oneself, without sloth.

ஆடு கோடு ஆகி அதரிடை நின்றதூஉம்,
காழ் கொண்டகண்ணே, களிறு அணைக்கும் கந்து ஆகும்;-
வாழ்தலும் அன்ன தகைத்தே, ஒருவன்தான்
தாழ்வு இன்றித் தன்னைச் செயின்.

This Naaladiyaar poem is under the chapter தாளாண்மை (Spiritedness / perseverance). What is a tender sapling by the way side will be used to tie a mighty elephant in the future, once its core strengthens  and it becomes a strong tree. Such is life too. If one puts in effort to strengthen oneself, without being lazy, he will prosper in life.

ஆடு – shaky
கோடு – branch
அதர் – way
காழ் – hard
களிறு – elephant
அணைக்கும் – tie
கந்து – Post to tie an elephant
தாழ்வுdefect

Post Navigation