Old Tamil Poetry

Translations of Tamil Poetic works that span 2000 years

Archive for the tag “Naaladiyaar”

Naaladiyaar – 28

Those who are blessed with a healthy body,
Must put their body to good use –
Like a cloud circling mountain peaks,
This body will appear and vanish in a blink.

யாக்கையை யாப்புடைத்தாப் பெற்றவர், தாம் பெற்ற
யாக்கையால் ஆய பயன் கொள்க-யாக்கை
மலை ஆடும் மஞ்சுபோல் தோன்றி, மற்று ஆங்கே
நிலையாது நீத்துவிடும்!

This Naaladiyaar verse talks about the impermanence of life. A healthy body is a rare gift. Those who have got that, should use their life to do good deeds to the maximum of their potential. They should not think that they will be healthy and live for ever. The body is like a cloud circling a mountain peak. It might look massive and permanent but we all know it will vanish without a trace. So one must make good us of the healthy life they are bestowed with.

யாக்கை – body
யாப்பு – firm / healthy
ஆய பயன் – maximum use
மஞ்சு – cloud

Naaladiyaar – 61

Let those who respect us, pass by!
Let those who disrespect us too, pass by!
Even a housefly climbs up one’s head;
So, it’s good for wise men to not lash out angrily.

மதித்து இறப்பாரும் இறக்க! மதியார்,
மிதித்து இறப்பாரும் இறக்க! மிதித்து ஏறி,
ஈயும் தலைமேல் இருத்தலால், அஃது அறிவார்
காயும் கதம் இன்மை நன்று

There will be people who respect a wise man. There will be people who disrespect one and step on them. Wise men who know this nature of the world should not get irritated and angry, as even a housefly climbs up one’s head. There is no point getting angry with the fly.

மதித்து – respect
மதியார் – மதிக்க மாட்டாதவர் – disrespect
மிதித்து – who step on
இற(த்தல்) – to pass by
அஃது அறிவார் – those who realize / wise men
காயும் – lash out
கதம் – angry
இன்மை – not

Naaladiyaar – 27

Like bubbles that appear in rainwater
And burst again and again is this life
– Wise ones who realise this decide ‘we shall be unflustered’,
Who else is equal to them in this vast world.

படுமழை மொக்குளின் பல்காலும் தோன்றிக்
கெடுமிதோர் யாக்கையென் றெண்ணித் – தடுமாற்றம்
தீர்ப்பேம்யாம் என்றுணரும் திண்ணறி வாளரை
நேர்ப்பார்யார் நீணிலத்தின் மேல்.

This poem is about impermanence of life. Life is nothing but bubbles that appear in rain water and burst again and again. Birth and death repeat in endless cycle. Wise men realise this and do not be overly flustered by the vagaries of life. No one in this whole world is equal to those who realise this impermanence of life.

மொக்கு – bubble

பல்கால் – may times

யாக்கை – life

தடுமாற்றம் – confusion / flustered

தீர்ப்பேம் – we will clear

திண் அறிவாளர் – wise ones

நேர்ப்பார் – equal to

நீணிலம் – vast wide world

Naaladiyaar – 75

Among two friends who get along with no differences,
If one slides into unseemly vices,
Put up with him till he is tolerable!
If he turns intolerable,
don’t talk ill of him, just move away!

வேற்றுமை இன்றிக் கலந்து, இருவர் நட்டக்கால்,
தேற்றா ஒழுக்கம் ஒருவன்கண் உண்டாயின்,
ஆற்றும் துணையும் பொறுக்க! பொறான் ஆயின்
தூற்றாதே, தூர விடல்!

Two people are close friends with no differences between them. Suddenly one of them starts veering of the straight and narrow path of virtue and turns to vices. The other friend should bear with him till he is bearable. If his behaviour takes a turn for worse and he is intolerable, one should not talk ill of him and abuse him publicly. It is better to disengage from him and make a clean cut of the friendship instead of hurting the one time friend further.

வேற்றுமை – difference
இன்றி – without
கலந்து – mingle
நட்டக்கால் – நட்பு கொண்டிருந்தால் – if they are friends
தேற்றா ஒழுக்கம் – தகுதி இல்லாத ஒழுக்கம் – unacceptable practices – vices
ஆற்றும் – tolerable
துணை – வரை – till
பொறுக்க – tolerate
பொறான் – பொறுக்க முடியாதவன் – untolerable
தூற்றாதே – don’t abuse – don’t talk ill
தூர விடல் – leave (him) far away

Naaladiyaar – 223

Even if a friend causes us much grief,
To put up with them is worth it; My Lord!
Bees buzz around bright flowers in your country’s tall peaks;
Patience of one saves friendship of two.

இறப்பவே தீய செயினும், தன் நட்டார்
பொறுத்தல் தகுவது ஒன்று அன்றோ?-நிறக் கோங்கு
உருவ வண்டு ஆர்க்கும் உயர் வரை நாட!-
ஒருவர் பொறை இருவர் நட்பு.

This verse is under the chapter நட்பிற் பிழைபொறுத்தல் – Bearing with faults in friendship. The poet says “One whom we have chosen as friend, even if they causes us much grief, it is worth to put up with them. If one person is patient, he saves the friendship between the two.”

The third  line is interesting. It is a description of the ruler’s country. It also means ‘though the flowers are at a height, bees go to them and buzz around. Similarly though a friend is at fault, we have to bear with them for the sake of friendship’.

இறப்பு – much / lot
தீய – grief
நட்டார் – நட்பு உடையவர் – friend
தகுவது – worth
நிறக் கோங்கு – colourful flowers of kOngu tree (Red cotton tree)
உருவ வண்டு – beautiful bee
ஆர் – noise (buzz)
உயர் வரை – tall peaks
பொறை – Patience

Naaladiyaar – 195

Good clan or Bad clan are just words,
no meaning do they have;
Hereditary fame and wealth alone are not enough;
Self-discipline, learning and spirit define one’s clan.

நல்ல குலம் என்றும், தீய குலம் என்றும்,
சொல் அளவு அல்லால் பொருள் இல்லை; தொல் சிறப்பின்
ஒண் பொருள் ஒன்றோ? தவம், கல்வி, ஆள்வினை,
என்று இவற்றான் ஆகும், குலம்.

Being born in a particular clan doesn’t make one good or bad. There is no good clan or bad clan. These are just words, they have no real meaning. Inherited clan pride and wealth alone are not enough to define oneself. Their self-discipline, learning and spiritedness define whether one is superior or inferior.

Naaladiyaar – 101

Even if let loose among a herd of cows,
a calf is able to find its mother with ease ;
So is bad karma, in attaching itself
to the man who begot it.

பல் ஆவுள் உய்த்துவிடினும், குழக் கன்று
வல்லது ஆம், தாய் நாடிக் கோடலை; தொல்லைப்
பழவினையும் அன்ன தகைத்தே, தற் செய்த
கிழவனை நாடிக் கொளற்கு.

One cannot escape the consequences of his action. Wherever he hides, his bad karma will catch up with him. Like a calf that is let loose among a herd of cows. Though there are many cows, the calf will zero in on its mother easily. Like that bad karma will find and attach itself to the man who is responsible for it.

பல் ஆவுள் – among many cows
உய்த்துவிடினும் – even if let loose
குழக் கன்று – young calf
வல்லது – capable
நாடிக் கோடலை – find and join
தொல்லைப் பழவினை – bad karma
அன்ன தகைத்தே – is like that
தற் செய்த கிழவன் – one who created it / responsible for it
நாடிக் கொளற்கு – to find and attach

Naaladiyaar – 26

Does it matter if it is dragged with a rope? Or cleaned up and buried?
Does it matter if it is left in public? And people badmouth it?
Once the actor, who resides in this bag off flesh
Playing his role, departs?

நார்த் தொடுத்து ஈர்க்கில் என்? நன்று ஆய்ந்து அடக்கில் என்?
பார்த்துழிப் பெய்யில் என்? பல்லோர் பழிக்கில் என்?-
தோற்பையுள்நின்று, தொழில் அறச் செய்து ஊட்டும்
கூத்தன் புறப்பட்டக்கால்.

The poet equates life / soul to an actor who resides in our body (bag of flesh). Once his role is over he departs. After that this body worthless. It doesntatter if it is dragged around or cleaned up and buried. It doesn’t matter if it is left lying around and people bad mouth it. The body isn’t affected anyway as it is just an inanimate object.

Naaladiyaar – 89

Arrows and Blaze and Sun with fiery rays –
though they sear and singe, they singe externally;
Lust though, since it singes the mind in searing agony,
is to be feared than all of them.

அம்பும், அழலும், அவிர் கதிர் ஞாயிறும்,
வெம்பிச் சுடினும், புறம் சுடும்; வெம்பிக்
கவற்றி மனத்தைச் சுடுதலால், காமம்
அவற்றினும் அஞ்சப்படும்.

This Naaladiyaar verse is under the chapter of ‘Not coveting other man’s wife’ (பிறர் மனை நயவாமை). Burning arrows, hot fire, Sun’s fiery rays all of them burn severely, but the burn is only external. Lust, however stays within the mind and burns it and causes untold agony. Hence one has to fear lust more than the arrows or fire or the Sun.

Hot arrows is an oft repeated phrase (வெஞ்சரம்) in Tamil poems. I assume it is poetic licence. Or may be they really used flame throwers those days. I’m not sure.

அம்பு – arrow
அழல் – fire / flame / blaze
அவிர் கதிர் – fiery ray
ஞாயிறு – sun
வெம்புதல் – sear / burn
சுடு – burn / singe
புறம் – external
கவற்றி – கவல் ஏற்படுத்தி- cause agony

Naaladiyaar – 134

It can’t be stolen from its place; If bestowed, it won’t diminish;
Because of its lofty stature, even an angry ruler can’t seize it;
Legacy worth leaving for one’s progeny is knowledge alone,
Not anything else.

வைப்புழிக் கோட்படா; வாய்த்தீயிற் கேடில்லை;
மிக்க சிறப்பின் அரசர் செறின்வவ்வார்;
எச்சம் எனஒருவன் மக்கட்குச்செய்வன
விச்சைமற் றல்ல பிற;

This Naaladiyaar verse glorifies education and knowledge. It is not a physical object, so cannot be stolen from its place. If a suitable student appears and knowledge is bestowed on him, it won’t diminish. It will only shine more. Because of lofty stature of knowledge, learned men can’t be hurt even by the ruler’s anger. Only inheritance worth leaving as legacy for one’s kids is knowledge. Nothing else matters.

Might be hard to accept in today’s materialistic world, but that’s what the ancients thought. And I think it makes sense.

வைப்பு – kept
உழி – place
கோட் படா – கோள் படாது – cannot be taken
வாய்த்தீயிற் – வாய்த்து + ஈந்தால் – if opportunity (for a good student) occurs + give away
கேடில்லை – கேடு + இல்லை – won’t diminish
மிக்க – high / lofty
சிறப்பின் – (because of) stature
செறின் – செறு உற்றால்- even if angered
வவ்வார் – வவ்வ மாட்டார் – cannot seize
எச்சம் – remainder / what’s left back / legacy
மக்கள் – kids / progeny
செய்வன – to do / leave
விச்சை – வித்தை – knowledge
மற்றல்ல – மற்று + அல்ல – not else
பிற – others / anything

Post Navigation