Old Tamil Poetry

Translations of Tamil Poetic works that span 2000 years

Kurunthokai – 130

(Her friend consoles her)

He can’t have dug up the earth and vanished inside,
Nor can he have climbed up to the sky,
Or walked across the seas;
Country by country, town by town,
House by house if we search,
Can our lover evade us?

நிலந்தொட்டுப் புகாஅர் வான மேறார்
விலங்கிரு முந்நீர் காலிற் செல்லார்
நாட்டி னாட்டி னூரி னூரிற்
குடிமுறை குடிமுறை தேரிற்
கெடுநரு முளரோநங் காத லோரே.

This is a poem by poet Velliveethiyar. He hasn’t come for long. She is pining for him. Her friend consoles her saying “Our lover could not have dug up the earth and vanished inside nor can he have climbed up to the sky. He could not have walked across the ocean that bounds our land. So he must be here in this land only. If we search each country, town and village is there any which way he can evade us? So don’t worry, I will find him for you”

It is the convention in Sangam poetry for the friend to associate herself with the heroine and say “Our lover”.

புகார் – புக மாட்டார் – can’t enter
மேறார் – மேல் ஏறார் – can’t climb
விலங்கு இரு – that lies athwart / on the way
முந்நீர் – Sea (முந்நீர் – மூன்று நீர் – three waters (rain water, spring water, river water) that enter the sea
குடிமுறை – household
கெடு – run away / evade

Thirukkural – 1200

To him who loves you not, you want to tell your misery,
My blessed heart! You might as well fill up the sea.

உறாஅர்க் குறுநோ யுரைப்பாய் கடலைச்
செறாஅஅய் வாழிய நெஞ்சு.

உறாஅர்க்கு உறு நோய் உரைப்பாய்-கடலைச்
செறாஅஅய்!-வாழிய நெஞ்சு!.

He hasn’t sent her any message in a long time. She wants to send him a message, at the same time doesn’t want to sound desperate.She chides her heart for wanting to initiate the message. She says “Oh my blessed heart! He doesn’t love you any more. Yet you want to tell him of the love sickness you are suffering from. It is of no use. You might as well try to fill up this sea that’s making you suffer “

உறுதல் – to desire / love
உறு – suffer
நோய் – (love) sickness / pain
உரைப்பாய் – want to tell
செறுதல் – to fill up

Thirukkural – 659

What’s acquired by others’ tears will depart, leaving one in tears;
What’s acquired virtuously, even if lost, will aid later.

அழக்கொண்ட வெல்லாம்மழப்போ மிழப்பினும்
பிற்பயக்கு நற்பா லவை.

அழக் கொண்ட எல்லாம் அழப் போம்; இழப்பினும்,
பிற்பயக்கும், நற்பாலவை

Wealth that is acquired by making others’ cry will soon desert the acquirer, leaving them in tears. But wealth that’s acquired virtuously even if it is lost, will aid one later. In the original Kural “Wealth” and “Others” are implied, making it crisp. I am unable to bring that brevity in translation.

போம் – போகும் – will go
பிற்பயக்கும் – பின்னர் பயன் தரும் – will be useful later
நற்பாலவை – நல் வழியில் வந்தவை – that came in a virtuous way

Thirukkural 676

Consider how to complete a job, obstacles expected,
Benefits on completion, and then proceed.

முடிவு மிடையூறு முற்றியாங் கெய்தும்
படுபயனும் பார்த்துச் செயல்.

முடிவும், இடையூறும், முற்றியாங்கு எய்தும்
படுபயனும், பார்த்துச் செயல்!.

Before taking up a task, consider how to do it, the obstacles expected and what will be the benefits one will accrue on completion. After getting clarity on all these aspects only should one take up the job.

முடிவு – completion
இடையூறு – hindrance / obstacle
முற்றியாங்கு – முடிந்த பின்பு – after completion
பயன் – benefits

Thirukkural – 1257

We know nothing called as shame, when in his love,
Our lover does what we love.

நாணென வொன்றோ வறியலர் காமத்தாற்
பேணியார் பெட்பச் செயின்.

நாண் என ஒன்றோ அறியலம்-காமத்தான்,
பேணியார் பெட்ப செயின்.

When he comes back to her after a long absence, she welcomes him back without any reserve. Her friend asks “aren’t you angry with him”. She replied ” When our lover, in his passion for us, does what we desire, in that moment I lose my reserve and know nothing called as shame”

நாண் – shame
அறியலம் – அறிய மாட்டோம் – Don’t know
காமம் – passion/love
பேணியார் – பேணுபவர் – one who loves
பெட்பு – desire / wish / love
செயின் – செய்தால் – when (he) does

Nammalvar Thiruvaimozhi 5.4.2

Who will save my life now?
This evil night has engulfed the seas,
Earth and sky in unending darkness;
My Kannan, of dark blue hue, hasn’t come, alas;
You too aren’t helping me, my wretched heart!

ஆவிகாப் பாரினியார்? ஆழ்கடல்மண் விண்மூடி,
மாவிகார மாயோர் வல்லிரவாய் நீண்டதால்,
காவிசேர் வண்ணனென் கண்ணனும் வாரானால்,
பாவியேன் நெஞ்சமே! நீயும்பாங் கல்லையே?

In this poem Nammalvaar takes the role of a girl in love with Kannan. She is waiting for him to come and meet her. But the playful Kannan hasn’t come yet. She tells herself  “This night is stretching forever and has covered the entire world – the sea, earth and sky – in darkness. I am waiting for my Kannan, who is dark blue hued like the dark blue lily. But he hasn’t come to see me. Oh, my wretched heart! You too will not stop thinking of him. Your pining for him isn’t helping me. Who will save my life now? I am done for unless he comes soon”

ஆவி – life / soul
காப்பார் – save
இனி யார் – who (will) now
மா விகாரம் – great evil
காவி – dark blue lily flower
சேர் – resembling
வண்ணன் – coloured
பாங்கு – friendly / helpful
அல்லை – not

Thirukkural – 798


Do not think thoughts that diminish the spirit;
Nor befriend those who forsake friends in distress.

உள்ளற்க வுள்ளஞ் சிறுகுவ கொள்ளற்க
அல்லற்க ணாற்றறுப்பார் நட்பு.

உள்ளற்க, உள்ளம் சிறுகுவ! கொள்ளற்க,
அல்லற்கண் ஆற்றறுப்பார் நட்பு!

What we think are what we are. So do not even think of doing things that diminishes one’s heart and weakens the spirit. Similarly do not have the friendship of those who will cut their friends off in times of distress.

உள்ளற்க – உள்ளுதல் வேண்டாம் – Don’t think
உள்ளம் – heart / spirit
சிறுகுதல் – diminish
கொள்ளற்க – கொள்ள வேண்டாம் – Do not have
அல்லற்கண் – அல்லல் வரும் நேரம் – times of distress /adversity
ஆற்றல் அறுப்பார் – cut off support – abandon / forsake

Kambaramayanam – 1430

(When Dasaratha informs his ministers of his decision to make his son Rama the new King)

As the broad-shouldered King told them so,
Their hearts bubbled over with joy; At the same time,
Their hearts cried in agony at his proposed departure;
Like a cow that yearns for both its calves and not let one go.

திரண்ட தோளின னிப்படிச் செப்பலுஞ் சிந்தை
புரண்டு மீதிடப் பொங்கிய வுவகைய ராங்கே
வெருண்டு மன்னவன் பிரிவெனும் விம்முறு நிலையால்,
இரண்டு கன்றினுக் கிரங்குமோ ராவென விருந்தார்.

திரண்ட தோளினன் இப்படிச் செப்பலும், சிந்தை
புரண்டு மீதிடப் பொங்கிய உவகையர், ஆங்கே
வெருண்டு, மன்னவன் பிரிவு எனும் விம்முறு நிலையால்,
இரண்டு கன்றினுக்கு இரங்கும் ஓர் ஆ என இருந்தார்.

After Rama’s marriage, Dasaratha decides that he has had enough of being a King and decides to hand over the crown to his son and renounce the world. So he calls his ministers and informs them of his decision. In this verse, Kamban explains the situation of the ministers. When they hear Rama is going to be the next king, they are joyous and look forward to his rule. At the same time, they feel sad at the proposed departure. Their hearts are torn between this joy and sorrow. They are like a cow that wants to keep both its calves and not let one go.

The simile இரண்டு கன்றினுக்கு இரங்கும் ஓர் ஆ என – like a cow that yearns to keep both its calves (and not let one go) makes this a stand out poem for me.

செப்புதல் – Told
சிந்தை புரண்டு – heart bubbling over
உவகை – joy
வெருண்டு – agony
பிரிவு – separation
விம்முதல் – cry
இரங்கும் – yearn
ஆ – cow

Thevaaram – 6.062.1

How affectionate our mother, father, kith and kin are;
Which of them will be with us?
Which wealth we accrue will support us?
There is none to help us once we die;
They will just light the pyre and walk away;
Oh
Lord of Thiruvanaikaa where perennial Ponni river flows!
Embodiment of Wisdom! My father!
Will I ever suffer from grief
If I attain a place at your Golden feet!

எத்தாயர் எத்தந்தை எச்சுற்றத்தார்
  எம்மாடு சும்மாடாம் ஏவர் நல்லார்
செத்தால்வந் துதவுவார் ஒருவ ரில்லை
  சிறுவிறகால் தீமூட்டிச் செல்லா நிற்பர்
சித்தாய வேடத்தாய் நீடு பொன்னித்
  திருவானைக் காவுடைய செல்வா என்றன்
அத்தாவுன் பொற்பாதம் அடையப் பெற்றால்
  அல்லகண்டங் கொண்டடியேன் என்செய் கேனே.

In this poem from Thevaaram (part of Saivite Canon, hymns praising Lord Shiva) Appar the poet prays to Lord Shiva at the town of Thirvanaikaa, a town at the banks of Ponni (Cauvery) River. He pleads to the lord saying “All relation ships in this world, however affectionate they are to us, who really is for us? Father, mother, relatives – can any of them really be with us? The wealth we accrue in our life time, will it be able to support us? No. Once we die, there is no one for us. They will light our pyre and walk away even before it burns down. So the only person for me is you My lord. You are the embodiment of all wisdom. You are my father. If I attain a place at your golden fee, will I ever suffer from grief ever”

In Tamil just the word எ stands for – ”எத்தனை (சிறந்த) – how much” . Bringing that brevity into English was tough.

எ – எத்தனை – how much
தாயர் – Mothers (including birth mother and nannies)
சுற்றத்தார் – relatives
மாடு – செல்வம் – wealth
சும்மாடு – support
ஏவர் – who
நல்லார் – good for us
செல்லா நிற்பர் – சென்று விடுவர் – will walk away
சித்து – wisdom / Knowledge
வேடத்தாய – வேடம் பூண்ட – Playing the role of / Embodiment
நீடு பொன்னி – flowing Ponni river (Cauvery River)
அத்தா – தந்தை – father
அல்லகண்டம் – grief / misery
என் செய்கேனே – what will I do (I won’t suffer)

Thirukkural – 368

Those who are free of desire will be free of misery;
If one is desirous though, misery grows more and more.

அவாவில்லார்க் கில்லாகுந் துன்பமஃ துண்டேற்
றவாஅது மேன்மேல் வரும்.

People who have given up desire will not have misery in their life. But if desire is present in one’s life, misery will keep growing more and more.

அவா – wish / desire
இல்லார்க்கு – one who doesn’t have
இல்லாகும் – will become nil
துன்பம் – misery
அஃது – That
உண்டேல் – if present

தவா – without reducing
மேண்மேல் – more and more

Post Navigation