Old Tamil Poetry

Translations of Tamil Poetic works that span 2000 years

Thirukkural – 299

 

All lamps aren’t equally bright lamps; For wise ones
Lamp that dispels falsity is the real lamp.

எல்லா விளக்கும் விளக்கல்ல சான்றோர்க்குப்
பொய்யா விளக்கே விளக்கு.

Lamps that dispel external darkness alone are not considered to be bright lamps. Wise men consider the light of truth that dispels falsity as the real lamp.

 

Thirukkural 1217

 

The callous one who doesn’t favour us in reality,
Why does he torment us in our dreams?

நனவினா னல்காக் கொடியார் கனவினான்
என்னெம்மைப் பீழிப் பது.

He hasn’t come to meet her for days together, yet she can’t stop dreaming if him She says “He is not concerned about me. He doesn’t favour me with his presence here. Yet he appears in my dreams and torments me. Why does he do this”

நனவு – reality
நல்கு – give / favour (with his presence)
கொடியார் – கொடுமை புரிபவர் – cruel one
கனவு – dream
பீழித்தல் – torment

 

 

Thirukkural – 593

 

They don’t wallow in misery saying “our wealth is lost”,
Those who possess firm resolve.

ஆக்கம் இழந்தேமென்று அல்லாவார் ஊக்கம்
ஒருவந்தம் கைத்துடை யார்.

People who possess a strong and firm spirit will not be dispirited when they lose their wealth.

ஆக்கம் – wealth
இழந்தேம் – we lost
அல்லாவார் – will not suffer
ஊக்கம் – spirit / resolve
ஒருவந்தம் – firm
கைத்துடையார் – கை + உடையார் – possess

 

Thirukkural – 428

Thirukkural – 428

To not fear what is to be feared is stupidity;
To fear what is to be feared is wise man’s quality.

அஞ்சுவ தஞ்சாமை பேதைமை யஞ்சுவ
தஞ்ச லறிவார் தொழில்.

அஞ்சுவது – to be feared
அஞ்சாமை – to not fear
பேதைமை – stupidity
அஞ்சல் – to fear
அறிவார் – wise person

Thirukkural – 949

Condition of patient, extent of disease and season of remedy –
Physician should consider these and act accordingly.

உற்றா னளவும் பிணியளவுங் காலமுங்
கற்றான் கருதிச் செயல்

When a doctor is treating a patient, he should take into account the attributes of the patient (age / physical characteristics / strength), extent of the disease and the season when cure is administered. After careful consideration of all this should he treat the patient.

உற்றான் – one who has (disease)
அளவு – measure / characteristic / condition
பிணி – disease
கற்றான் – learned (doctor) / physician
கருதி – consider / take into account
செயல் – act / treat

 

 

Naaladiyaar – 290

Beautifully spotted swarms of bees flying high
Will not buzz over non blooming boughs;
Oh’ Lord of the renowned hills where waterfalls never run dry!
Poverty stricken have no kith and kin.

ஆர்த்த பொறிய அணி கிளர் வண்டுஇனம்
பூத்து ஒழி கொம்பின்மேல் செல்லாவாம்;-நீர்த்து அருவி
தாழா உயர் சிறப்பின் தண் குன்ற நல் நாட!-
வாழாதார்க்கு இல்லை, தமர்.

Swarms of bees that are dotted and beautiful will buzz all over the forest, but will not go near the non blooming branches. Similarly, kith and kin will avoid the poverty stricken. The poet addresses this verse to the King who rules over the hills that are dotted with waterfalls that never run dry. ‘Waterfalls that never run dry’ implies that the ruler’s country is wealthy and never impoverished.

ஆர்த்த – full of
பொறி – spot
அணி – beautiful
கிளர் – rising
வண்டு இனம் – swarm of bees
பூத்து ஒழி – non blooming
கொம்பு – branch / bough
அருவி – waterfalls
தாழா – தாழாத – never runs out / dry
உயர் சிறப்பு – highly renowned
தண் – cool
குன்றம் – hill
வாழாதார் – poverty stricken / destitute
தமர் – relative

Thirukkural – 1125

I’d recall, if I ever forgot; but never did I forget
the charms of
the girl with lively gleaming eyes.

உள்ளுவன்மன், யான் மறப்பின்; மறப்பு அறியேன்,
ஒள் அமர்க் கண்ணாள் குணம்.

Fearing the town gossip, he hasn’t come to meet her for some days. When he comes back, her friend asks him “Did you ever remember us once you went back to your town?” To which he replies “I would have recalled the memories of your friend, the girl with shining combative eyes, if I ever forgot her. But not for a moment did I forget her. So this question of remembering her doesn’t arise at all”

உள்ளுதல் – Recall / to think (of her)
யான் – I
மறப்பின் – if I forgot
மறப்பு – forgetting
அறியேன் – I never
ஒள் – shining / gleam
அமர் – lively / combative
குணம் – nature / charm

 

 

Thirumurai – 11.4.49

Those who say he resides in the skies, let them say so;
Those who say he resides in lofty Kailasa, let them say so;
He, the omniscient,  He, whose neck is radiant blue
because of the poison he partook,
Resides in my heart, so do I say.

வானத்தான் என்பாரும் என்கமற் றும்பர்கோன்
தானத்தான் என்பாரும் தாமென்க – ஞானத்தான்
முன்நஞ்சத் தாலிருண்ட மெய்யொளிசேர் கண்டத்தான்
என்நெஞ்சத் தானென்பன் யான். 

This verse by Kaaraikkal Ammayar is part of the 11th Thirumurai in Saivite Canon. She says “Some people claim Lord Shiva resides in the skies. Some people claim the Lord of the Celestials resides in Mt. Kailasa. But he, who is the essence of all knowledge, whose neck is radiant blue in colour because he partook the Halahala poison to save the world, resides in my heart I say”

Karaikkal Ammayar is one of the three women in the list of 63 Saivite saints (Nayanmar). She shed her physical form and took skeletal form as she turned into a devotee of Shiva goes the myth. You can read it here https://en.wikipedia.org/wiki/Karaikkal_Ammaiyar

வானத்தான் – of the skies
என்பாரும் – those who say
உம்பர்கோன் தானத்தான் – Abode of the Lord of Celestials – Kailasa
ஞானத்தான் – of all Knowledge / omniscient
இருண்ட மெய்யொளி – radiant dark (in Hindu Mythology Lord Shiva’s neck is blue in colour because he drank the Halahala poison)
கண்டம் – neck

 

 

Thiruppavai 22

Like how the Kings of this glorious wide world
Shed their arrogance and stand humbly beneath your throne,
Have we come to you too! Won’t you open your lotus eyes a little
-Like half open anklet bell –
And look at us a bit?
If you look at us with your two beautiful eyes
Like the sun and moon rising at the same time,
We will be redeemed from our worldly sins, my Lord!

அம்கண்மா ஞாலத்து அரசர் அபிமான  பங்கமாய் வந்துநின் பள்ளிக்கட் டிற்கீழே
சங்கம் இருப்பார்போல் வந்து தலைப்பெய்தோம் கிங்கிணி வாய்ச்செய்த தாமரைப் பூப்போலே
செங்கண் சிறுச்சிறிதே எம்மேல் விழியாவோ திங்களும் ஆதித் தியனும் எழுந்தாற்போல்
அம்கண் இரண்டும்கொண்டு எங்கள்மேல் நோக்குதியேல் எங்கள்மேல் சாபம் இழிந்தேலோர் எம்பாவாய்.

The girls are praying to Kannan to wake up and bless them. They say, “Many arrogant Kings of this wide world lose their arrogance and stand humbly in your court beneath your throne. Like that we too have shed our reserve and are here at your doorstep. Please wake up and open your eyes a little bit, like the half open anklet bells. If you look at us with your two beautiful eyes – that are like the Sun and Moon rising together – we will be redeemed of our worldly sins.”

Thiruvempavai 16.

O’ Clouds! First scoop up the water from the sea; Turn dark blue
Like the hue of her divine form, the Goddess who posseses us;
Light up the sky with lightning like her slender waist;
Resound with thunder like the sound of Golden anklets in her blessed feet;
Sparkle with rainbow liker her beautiful eyebrows;
She possesses us and is one with our God;
Like her benevolence towards His devotees and us girls,
pour forth with rains, my friend!

முன்னிக் கடலைச் சுருக்கி யெழுந்துடையாள் என்னத் திகழ்ந்தெம்மை ஆளுடையாள் இட்டிடையின்
மின்னிப் பொலிந்தெம் பிராட்டி திருவடிமேற் பொன்னஞ் சிலம்பிற் சிலம்பித் திருப்புருவம்
என்னச் சிலைகுலவி நந்தம்மை ஆளுடையாள் தன்னிற் பிரிவிலா எங்கோமான் அன்பர்க்கு
முன்னி அவள்நமக்கு முன்சுரக்கும் இன்னருளே என்னப் பொழியாய் மழையேலோர் எம்பாவாய் !

Post Navigation