Old Tamil Poetry

Translations of Tamil Poetic works that span 2000 years

Archive for the month “December, 2021”

Thirukkural – 754

Wealth earned by honest work and no foul means,
Will beget both virtue and bliss.

அறனீனு மின்பமு மீனுந் திறனறிந்து
தீதின்றி வந்த பொருள்.

அறன் ஈனும்; இன்பமும் ஈனும்;-திறன் அறிந்து,
தீது இன்றி வந்த பொருள்.

Wealth that is earned by one’s honest work and without any improper means will help one lead life peacefully. It will be a source that enables one to do virtuous deeds and also provide for his worldly pleasures.

அறன் – virtue
ஈன் – beget
இன்பம் – joy / bliss
திறன் – skill / labor
தீது – bad / foul
பொருள் – Wealth

MalaiPadu Kadaam – lines 340-344

Cracking noise as sugar cane nodes are broken
And crushed in crushers covered by clouds of smoke,
Work song of women husking millet grains,
Drums sounded by farmers guarding Yam and Turmeric
To chase away foraging wild boars,
All these sounds echo in the mountains

மழை கண்டன்ன ஆலைதொறும், ஞெரேரெனக்
கழை கண் உடைக்கும் கரும்பின் ஏத்தமும்;
தினை குறு மகளிர் இசை படு வள்ளையும்,
சேம்பும் மஞ்சளும் ஓம்பினர் காப்போர்
பன்றிப் பறையும்; குன்றகச் சிலம்பும்;

Malaipadu Kadaam is a 583 line long poem, one of the ten long poems (பத்துப் பாட்டு) in Sangam canon. Written by Perunkunrur Perunkaucikanar, it is sung in praise of the hill country ruled by King Nannan. Tamil scholar Kamil Zvelebil dates it to 210 CE. This poem is known for its vivid imagery of hill country, thought to be current day Javadhu hills in northern Tamil Nadu.

Lines 290-350 list the various sounds heard in the hills. In the above lines the following sounds are described. Cane crushing units are engulfed in smoke from the crushers. These look like clouds hovering around the crushers. In these units cracking noise of sugar cane nodes breaking at a fast pace is heard. Near by women are husking millet grains. To overcome the tedium, they sing rhythmic songs (வள்ளைப் பாட்டு). Farmers guarding yam and turmeric in their fields sound drums to scare away wild boars that forage these root vegetables. All these sounds mingle together and echo in the mountains.

மழை – cloud
ஆலை – factory / sugar cane crushing units
ஞெரேர் – sound
கழை – sugar cane
கண் – கணு – node (of sugar cane)
ஏத்தம் – sound of pouring liquid
தினை – millet
குறு – pound / husk
வள்ளை – A type of rhythmic work song
சேம்பு – Yam
மஞ்சள் – Turmeric
ஓம்பினர் – those who nourish / farmers
காப்போர் – those who guard
பன்றி – (wild) boar
பறை – drum
குன்று – hill / mountain
சிலம்பு – Echo

Thirukkural 596

Let all that one thinks be lofty thoughts;
Even if it fails, it isn’t failure in itself .

உள்ளுவது எல்லாம் உயர்வு உள்ளல்! மற்று அது
தள்ளினும், தள்ளாமை நீர்த்து.

One should always think high in whatever one does. Even if it fails due to other factors , the effort one put in makes it not a failure.

உள்ளுதல் – think
உயர்வு – high / lofty
தள்ளுதல் – failure
தள்ளாமை – non failure
நீர்த்து – நீர்மை உடைத்து – nature

Kambaramayanam – 7409

The King with strong shoulders
Wasn’t ashamed at the thought that
Humans and celestial beings will laugh at him,
So will foes whom he laughed at;
But shriveled with shame at the thought that
Dainty princess of Mithilai, Janaki,
– Of red lips and eyes that mock spears –
Will laugh mockingly at him.

வானகு மண்ணு மெல்லா நகும் நெடு வயிரத் தோளான்
நானகு பகைஞ ரெல்லா நகுவரென் றதற்கு நாணான்
வேனகு நெடுங்கட் செவ்வாய் மெல்லியன் மிதிலை வந்த
சானகி நகுவ ளென்றே நாணத்தாற் சாம்பு கின்றான்.

வான் நகும்; மண்ணும் எல்லாம்
நகும்; ‘ நெடு வயிரத் தோளான்
‘நான் நகு பகைஞர் எல்லாம்
நகுவர் ‘என்று, அதற்கு நாணான்;
‘வேல் நகு நெடுங்கண்
செவ்வாய் மெல்லியல், மிதிலை வந்த
சானகி நகுவள்‘ என்றே
நாணத்தால் சாம்புகின்றான்

Ravana is disarmed in the first battle with Rama. Rama spares him and lets him go asking him to come back to fight the next day. Mighty Ravana walks back, burning with shame. He is not ashamed at the thought that all humans in this world will laugh at him or the celestial beings whom he conquered will laugh at him. He is not even ashamed that the foes whom he defeated in battle and laughed derisively at will now laugh at him. What burns him with shame is the thought that Janaki (Sita), the dainty princess of Mithilai, whose eyes are so sharp that they mock spears and whose lips are red in colour, will laugh at him.

Ravana craves for Sita’s acceptance. So the thought that now she will laugh at him for losing the battle burns him with shame.

வான் – sky / celestial beings
நகும் – laugh
மண் – earth / humans in earth
நெடு வயிரத் தோளான் – long armed with strong shoulders
பகைஞர் – foes
நாண் – shame
வேல் நகு நெடுங்கண் – long eyes that laugh (mock) at spears
செவ் வாய் – red lips
மெல்லியள் – மெல்லிய சாயல் கொண்டவள் – tender / dainty
சாம்பு – வாடுதல் – shrivel

Post Navigation