Old Tamil Poetry

Translations of Tamil Poetic works that span 2000 years

Archive for the tag “Pazhamozhi400”

Pazhamozhi 400 – 399

There are trees that yield nothing though they flower;
There are many who are naive though they’ve grown older;
There are seeds that don’t sprout even if sown in fertile soil;
Even if advised, dimwitted will not turn sensible.

பூத்தாலும் காயா மரம் உள; மூத்தாலும்
நன்கு அறியார் தாமும் நனி உளர்; பாத்தி
விதைத்தாலும் நாறாத வித்து உள; பேதைக்கு
உரைத்தாலும் தோன்றாது உணர்வு.

This is from பழமொழி நானூறு (Four hundred Proverbs). Since most of its content is similar to Naaladiyaar, this is thought to have been written after that, possibly around 4th Century AD. These four hundred proverbs were collated and written in verse by Poet Mundrurai Arayanar (முன்றுரை அரையனார்).

There are trees in this world that have flowers blooming in their branches but do not yield any fruits. Similarly, there are many people in this world who have grown older in age yet are ignorant. There are seeds that don’t sprout even if they are sown in fertile farm lands. Similarly, there are dimwitted who will not become sensible even if advised by the wise. Fertile conditions alone do not promise growth. It is only the inherent quality that decides the outcome. Hence it is best to ignore those who refuse to listen.

பூத்தாலும் – even if flowering
காயா – fruit less (not yielding)
உள – there
மூத்தாலும் – even if they grow old
நனி – many
பாத்தி – small division of farm land (fertile soil)
நாறு – sprout நாறாத – not sprouting
வித்து – seed
பேதை – dimwit
உரைத்தாலும் – even if advised
தோன்றாது – will not appear
உணர்வு – sense

Pazhamozhi 400 – 161

“Who else is as forsaken as I am? Alone am I!”
Thinking so, one should not give in to lethargy;
Give up sloth and try! – The tireless never fail
To achieve what they yearn for.

‘இனி, யாரும் இல்லாதார் எம்மின் பிறர் யார்?
தனியேம் யாம்!’ என்று ஒருவர் தாம் மடியல் வேண்டா;
முனிவு இலராகி முயல்க!-முனியாதார்
முன்னியது எய்தாமை இல்.

This is a straight forward verse, spurring people to action. It is easy to give up  on life saying “There is no one to support me. I am the most forsaken person in the world. So I might as well give up”. But one should not give in to this lazy attitude. The tireless person who strives hard even without others’ support will always achieve what they have in mind.

தனி – alone
மடியல் – become lazy
முனிவு – tired / slothful
முனியாதார் – tireless
முன்னியது – what’s in one’s mind / yearning
எய்தாமை – fail to achieve
இல் – never

Pazhamozhi 400 – 185

Though battling scarcity at home,
One should look respectable to the world;
Though one doesn’t even have a place to lie down,
If dressed well, none asks them if they’re hungry.

அகத்தால் அழிவு பெரிது ஆயக்கண்ணும்,
புறத்தால் பொலிவுறல் வேண்டும்;-எனைத்தும்
படுக்கை இலராயக்கண்ணும், உடுத்தாரை
உண்டி வினவுவார் இல்.

Even though one might be poor and battling scarcity at home, they should present their best to the world and look presentable. Because the world judges people by how they dress. One might not even have a place to lie down. But if he is dressed well, no one will ask him if he is hungry. So, always dress well.

Pazhamozhi 400 – 236

To help a friend overcome adversity,
words, though heartfelt, are not enough;
My lord, roiling waves bring water to your shores!-
A pond does not get filled by dew drops.

இனியாரை உற்ற இடர் தீர் உபாயம்
முனியார் செயினும், மொழியால் முடியா;-
துனியால் திரை உலாம் நூங்கு நீர்ச் சேர்ப்ப!-
பனியால் குளம் நிறைதல் இல்.

Pazha Mozhi Naanooru ( 400 Old Sayings) is one of the 18 post Sangam anthologies. Each verse explains a proverb.

In this verse, the poet says actions speak louder than words. When a friend is facing adversity, one should help him by trying to remove the obstacle. Just offering words of empathy is of no use, even though it might be heart felt. Proverb here is A pond does not get filled by dew drops – பனியால் குளம் நிறைதல் இல்.

He describes the King as one whose shores are lashed by huge agitated waves. It might hint that only large waves (action) bring in water  (relief). Dew drops (consoling words) cannot fill the pond.

இனியார் – friend
உற்ற – faced
இடர் – difficulty / adversity
உபாயம் – plan
முனியார் – முனியாதவர் – without anger / heartfelt
செயினும் – even if done
துனி – angry / roiling
திரை – wave
உலாம் – உலாவும் – roam
நூங்கு – large quantity
நீர் – water
பனி – dew drop


Pazhamozhi 400 – 302

O’ lord of the town where blooming flowers jostle in streams!
Those who spend whatever little they have to do good deeds,
and expect to reap much more in return – are like those 
who throw in small spiny loach fish to catch a murrel.

சிறிய பொருள் கொடுத்துச் செய்த வினையால்,
பெரிய பொருள் கருதுவாரே;-விரி பூ
விராஅம் புனல் ஊர!-வேண்டு அயிரை இட்டு,
வராஅஅல் வாங்குபவர்.

Some people spend a little money on charity in this life and expect much in return in their after life. These people are like those who throw in small fish (spiny loach – அயிரை) to catch big fish (வரால் – murrel).

Pazha Mozhi Naanooru ( 400 Old Sayings) is one of the 18 post Sangam anthologies. Each verse explains a proverb. In this verse the poet doesn’t explicitly say this life / after life. It is expanded and explained in the commentary. Hence I haven’t included it in translation.

வினை – deed (good deed)
கருதுதல் – expect
விரி பூ விராஅம் – blooming flowers mingle / jostle
புனல் – stream
அயிரை – spiny loach fish
வரால் – murrel fish

Pazhamozhi 400 – 321

Wise men analyse their strength, their allies strength,
consequence of the act, and then decide; instead,
if one decides without a plan, and acts without a plan,
results too will be unplanned.

தன்-தூக்கி, தன் துணையும் தூக்கி, பயன் தூக்கி,
மற்று அது கொள்வ, மதி வல்லார்; அற்று அன்றி,
யாதானும் ஒன்று கொண்டு, யாதானும் செய்தக்கால்,
யாதானும் ஆகிவிடும்.

Before acting upon something, wise men analyse their own strength, strength of their allies and what are the consequences of their act. Only after that will they act. Instead of that, if one decides randomly without a plan and acts without a plan, the results too will be unexpected.

தூக்கி – analyse
துணை – ally
மதி வல்லார் –  those with brains – wise men
அற்று அன்றி – அது இல்லாமல் – instead
யாதானும் – just like that / random / unplanned

Pazhamozhi 400 – 130

You’re graceless my heart! you tell me to act harmfully;
but payback won’t take long; Do realize,
One who causes harm to others in forenoon,
Will face harm himself by afternoon.

நெடியது காண்கலாய்; நீ அளியை;-நெஞ்சே!-
கொடியது கூறினாய் மன்ற;- அடியுளே,
முற்பகல் கண்டான் பிறன் கேடு, தன் கேடு
பிற்பகல் கண்டுவிடும்.

When one’s heart asks him to act maliciously and harm others, he tells that it is stupid. Payback for evil deeds won’t take long. If one hurts others in the forenoon, he will be hurt himself in the afternoon.

This takes off on Thirukkural 319,
பிறர்க்கின்னா முற்பகல் செய்யின் தமக்கின்னா
பிற்பகல் தாமே வரும்.

நெடியது –  long
அளி – civil / graceful அளியை – graceless
கொடியது – harmful

Pazha Mozhi 400 – 249

Keeping mouth shut in an assembly of scholars
but boasting in an assembly of naive lackeys –
is like one who, afraid of enemy’s valour in battle,
strings a bow inside his house and shoots arrows amidst vessels.

நல்லவை கண்டக்கால் நாச்சுருட்டி நன்றுணராப்
புல்லவையுள் தம்மைப் புகழ்ந்துரைத்தல் – புல்லார்
புடைத்தறுகண் அஞ்சுவான் இல்லுள்வில் லேற்றி
இடைக்கலத்து எய்து விடல்.

Pazha Mozhi Naanooru ( 400 Old Sayings) is one of the 18 post Sangam anthologies. Each verse explains a proverb. In this verse the poet says “Some people keep their mouth shut in an assembly of scholars. But when they are in front of naive lackeys, they boast about themselves. They are like a man who afraid of enemy’s valour, doesn’t go to the battlefield; instead he strings his bow inside his house and shoots arrow amidst vessels in the house.”

The proverb here is இல்லுள் வில்லேற்றி இடைக்கலத்து எய்து விடல் – “String a bow inside house and shoot arrows amidst vessels”

நாச்சுருட்டி – நா + சுருட்டி – tongue + rolled tight – mouth shut
நன்றுணரா – நன்று + உணரா – not knowledgeable / dumb / naive
புல்லவை – புல் + அவை – lowly assembly
புல்லார் – enemy
புடை – battle
தறுகண் -valour / bravery
இல் – இல்லம் -house

Pazha Mozhi 400 – 42

Even Thirumal* who saved cows in distress
is called just a cow herd by this world;
irrespective of whether Gods or humans,
tongue that speaks ill is never at a loss.

*Thirumal – Tamil for Lord Vishnu

ஆவிற் கரும்பனி தாங்கிய மாலையும்
கோவிற்குக் கோவல னென்றுலகம் கூறுமால்
தேவர்க்கு மக்கட் கெனல்வேண்டா தீங்குரைக்கும்
நாவிற்கு நல்குர(வு) இல்

When Indra sent rain and thunder to destroy Brindavan, Lord Krishna (avatar of Vishnu) lifted the hills and saved men and cattle from their distress. Even though standing up to Indra was a praiseworthy feat, still the world calls him but a cow herd. So this world doesn’t differentiate between Gods or humans when it disparagaes them. The tongue is never at a loss to criticize / say bad things about people.

The proverb here is “Tongue that speaks ill is never at a loss” (தீங்குரைக்கும் நாவிற்கு நல்குர(வு) இல்)

Pazhamozhi 400 (Proverbs 400) is one of the 18 post Sangam anthologies. It was written / compiled by முன்றுறை அரையனார் (Mundrurai Arayanar, Chief of Mundrurai) and is generally dated to around 5th Century AD.

ஆ – cow
அரும் – great
பனி – distress
மால் – திருமால் – Thirumal (Tamil for Vishnu)
கோ – cow
கோவலன் – cow herd
தீங்கு உரைக்கும் – speaking ill
நா – tongue
நல்குரவு – poverty / shortage

PazhaMozhi 400 – 10

When a close friend and his foe bicker,
one who incites both as if he’s their wellwisher,
instead of taking either’s side as a friend,
is called a torch lit in both ends.

பெரிய நட்டார்க்கும் பகைவர்க்கும், சென்று,
திரிவு இன்றித் தீர்ந்தார்போல் சொல்லி, அவருள்
ஒருவரோடு ஒன்றி ஒருப்படாதாரே,
இரு தலைக் கொள்ளி என்பார்.

When a close friend and his foe have a fight, one should take the side of either one of them. One who goes and talks to both as if he is their friend and incites them, making sure that they don’t reconcile is called a torch lit in both ends. He will damage them both.

Pazhamozhi 400 (Proverbs 400) is one of the 18 post Sangam collections. It was written by முன்றுறை அரையனார் (Mundrurai Arayanar, Chief of Mundrurai) and is generally dated to around 5th Century AD.

இருதலைக் கொள்ளி – a torch lit at both ends. The phrase  இருதலைக் கொள்ளி எறும்பு – an ant stuck in a torch that burns at both ends – is in common usage in Tamil Nadu even today.

Post Navigation