Old Tamil Poetry

Kaliththokai – 55

Like streaks of lightning that part dark clouds,
fine gold strands part your braided hair
that is adorned with pine flower strands.
Pleasant smiling, bright toothed, sweet spoken
red lipped girl with a fine  forehead;
I’ll tell you something, listen:

“Stop”, he held me back; came closer,
looking at my forehead, face, shoulders, eyes
stride and speech, complimenting them
he said,
“it wanes, but is not the crescent;
it is flawless, but is not the moon;
it is like bamboo, but this isn’t a hill;
it is like flowers, but this isn’t a brook;
soft is the stride, but not a peacock;
tender is the speech, but not a parrot”

praising me with many a word, slowly,
like hunters watching their prey weaken,
just when my heart mellowed, he looked
at me plaintively, like a bard seeking alms
pleaded with me and at the same time petted me too;

like a musth elephant not stopping at mahout’s goad,
he kept pleading and petting me; innocence
is not one of his traits, my friend!

மின் ஒளிர் அவிர் அறல் இடை போழும் பெயலேபோல்,
பொன் அகை தகை வகிர் வகை நெறி வயங்கிட்டு,
போழ் இடை இட்ட கமழ் நறும் பூங் கோதை,
இன் நகை, இலங்கு எயிற்று, தேம் மொழி துவர்ச் செவ் வாய்,
நன்னுதால்! நினக்கு ஒன்று கூறுவாம்; கேள், இனி:
‘நில்’ என நிறுத்தான்; நிறுத்தே வந்து,
நுதலும் முகனும், தோளும், கண்ணும்,
இயலும், சொல்லும், நோக்குபு நினைஇ,
‘ஐ தேய்ந்தன்று, பிறையும் அன்று;
மை தீர்ந்தன்று, மதியும் அன்று;
வேய் அமன்றன்று, மலையும் அன்று;
பூ அமன்றன்று, சுனையும் அன்று;
மெல்ல இயலும், மயிலும் அன்று;
சொல்லத் தளரும், கிளியும் அன்று’
என ஆங்கு,
அனையன பல பாராட்டி, பையென,
வலைவர் போல, சோர் பதன் ஒற்றி,
நெஞ்சு நெகிழ்ந்த செவ்வி காணூஉப்
புலையர் போல, புன்கண் நோக்கி,
தொழலும் தொழுதான்; தொடலும் தொட்டான்;
காழ் வரை நில்லாக் கடுங் களிறு அன்னோன்
தொழூஉம்; தொடூஉம்; அவன் தன்மை
ஏழைத் தன்மையோ இல்லை, தோழி!

This is another romantic poem in Kaliththokai. I have taken couple of liberties with the translation.

The similes in second stanza are : forehead – crescent, face – moon, bamboo – shoulders, flowers – eyes, stride – peacock, speech – parrot. In the original poem the previous line contains these in order and the similes don’t mention them directly. I decided to follow the same convention.

There is a difference of opinion whether the first four lines of description pertain to the heroine or her friend to whom the poem is addressed. Nachinaarkkiniyaar of 13th century, whose commentaries of Sangam poems form the bedrock of later day commentaries, takes it as description of the friend. AK Ramanujan who translated this into English assumes it is description of the heroine by the hero. I have decided to follow Nachinaarkkiniyaar’s stance.

I have broken the poem into stanzas to make it easy to read. I have used ‘golden strands’ for நெற்றிச்சுட்டி / வகுப்புச் சுட்டி the golden jewellery worn in hair parting.  In the third stanza, புலையர் – the current usage is a lowly person or an outcaste. But it was used to denote bards, priests and hunters in Sangam era. I decided to go with ‘bard’ as it fits with the flow of the poem. The major change I made in translation is to use ‘pleading’ for தொழுதல். Almost every other translator uses ‘worship’. However when the previous line is ‘ he looks pitifully’ , if followed by ‘worshiped me’, it doesn’t make sense. So after much deliberation I decided to use ‘pleading’. This usage is based in Tholkappiyam’s rules (களவொழுக்கம் – மெய்தொட்டுப் பயிறல்).