Old Tamil Poetry

Translations of Tamil Poetic works that span 2000 years

Pura Naanooru – 356

Spreading jungle overrun with cactus,
owls that screech in daytime, flames
from burning pyre, ghouls with uneven teeth –
frightening is this hazy cremation ground.
Tears of passionate lovers
quenches the embers of burnt bones.
This last resting place of mankind
has seen the end of every one,
but has found none who has seen its end.

களரி பரந்து, கள்ளி போகி,
பகலும் கூஉம் கூகையொடு, பிறழ்பல்,
ஈம விளக்கின், பேஎய் மகளிரொடு
அஞ்சு வந்தன்று, இம் மஞ்சு படு முதுகாடு;
நெஞ்சு அமர் காதலர் அழுத கண்ணீர்
என்பு படு சுடலை வெண் நீறு அவிப்ப,
எல்லார் புறனும் தான் கண்டு, உலகத்து
மன்பதைக்கு எல்லாம் தானாய்,
தன் புறம் காண்போர்க் காண்பு அறியாதே.

Cremation ground, the final resting place of mankind, has seen the end of everyone in this world. But there is no one who has seen the end of cremation ground (death). Death is the only constant in this world.

Single Post Navigation

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: