Old Tamil Poetry

Translations of Tamil Poetic works that span 2000 years

Archive for the category “Sangam”

11 Feb 2016

Ainkurunooru – 60

You,from the town where the junglefowl
crows in fields to lure its hen! I say:
You always come after the house is asleep;
Aren’t you afraid of her dad’s spear?

பழனக் கம்புள் பயிர்ப்பெடை அகவும்
கழனி ஊர! நின் மொழிவல்: என்றும்
துஞ்சு மனை நெடு நகர் வருதி;
அஞ்சாயோ, இவள் தந்தை கை வேலே?

Poem no. 60 from Ainkurunooru. Her friend admonishes him for coming to visit her in the night and warns him of her dad’s anger. The junglefowl crowing to attract the female is equated to him wooing her.

Posted in Sangam and tagged | Leave a comment
11 Feb 2016

Pura Nanooru – 86

Grasping the pillar of my humble home
You question me “Where’s your son?”;
I don’t know where my son is; This is the womb,
like the cave in which a tiger stayed,
that gave birth to him;
He will appear in the battle field!

சிற்றில் நல் தூண் பற்றி, ‘நின் மகன்
யாண்டு உளனோ?’ என வினவுதி; என் மகன்
யாண்டு உளன்ஆயினும் அறியேன்; ஓரும்
புலி சேர்ந்து போகிய கல் அளை போல,
ஈன்ற வயிறோ இதுவே;
தோன்றுவன் மாதோ, போர்க்களத்தானே!

Poem 86 from Pura Nanooru. The 400 poems in Pura nanooru deal with external factors (to put it simply). Valour is an important part of Pura Nanooru poems. In this poem the soldier’s mother responds to a person who has come in search of her son. “The one born in my womb is like a tiger, he will not shirk his duty. He will appear in the battle field, you can find him there” is her answer to the questioner.

 

Posted in Sangam and tagged | Leave a comment
10 Feb 2016

Ainkurunooru – 173

He who’s afflicted by the braided hairdo
that smells of Thondi’s scented flowers,
can’t sleep peacefully even at night,
as if suffering from snake bite.

இரவினானும் இன் துயில் அறியாது
அரவு உறு துயரம் எய்துப தொண்டித்
தண் நறு நெய்தல் நாறும்
பின் இருங் கூந்தல் அணங்குற்றோரே.

His friend bemoans him as he goes to see her at night. “Her black braided hair is like a snake that has bit him. Because of that he is unable to sleep even at night and has gone to meet her now”. Thondi was the prosperous coastal town of Chera Kingdom.

துயில் – sleep; அரவு – snake; தண் – cool; நறு – fragrant; நெய்தல் – (Lily) Flowers; இருங் கூந்தல் – beautiful braid; அணங்கு – misery / suffering

Posted in Sangam and tagged | Leave a comment
10 Feb 2016

Nattrinai – 8

Cool, luxuriantly lined eyes that tremble with excitement,
waist with a swirling skirt woven from various flowers,
this young girl with sapphire like complexion,
whose daughter is she? Long live her dad!
She troubles me a lot:
In Cheran’s Thondi
grains harvested from vast fields
are heaped, fresh with loam;
Strong stemmed, eye like
blue water lillies bloom in that heap.
May her mom receive the abundance of Cheran’s Thondi.

அல்கு படர் உழந்த அரி மதர் மழைக்கண்,
பல் பூம் பகைத் தழை நுடங்கும் அல்குல்,
திரு மணி புரையும் மேனி மடவோள்
யார் மகள்கொல்? இவள் தந்தை வாழியர்!
துயரம் உறீஇயினள் எம்மே: அகல்வயல்
அரிவனர் அரிந்தும் தருவனர்ப் பெற்றும்
தண் சேறு தாஅய், மதனுடை நோன் தாள்
கண் போல் நெய்தல் போர்வில் பூக்கும்
திண் தேர்ப் பொறையன் தொண்டி-
தன் திறம் பெறுக, இவள் ஈன்ற தாயே!

Poem No. 8 from Nattrinai. As she leaves after making love, he praises her beauty and thanks her parents for giving birth to her. Thondi (near present day Kozhikode in Kerala) was Chera Kingdom’s port city, and abundant with resources. He says it is so rich that blue lilies bloom in the loam of harvested grains. Like that this girl lightens up the place wherever she goes. Strong stemmed, eye like blue lily flowers stand for the supple shouldered long eyed girl.

 

Posted in Sangam and tagged | Leave a comment
10 Feb 2016

Kali th thokai – 142

O,Sun with rays unspread! if you reach the hill,
find him;if you hand him
over to me, my heart’s fire,
burning my life as wick, will abate

கதிர் பகா ஞாயிறே! கல் சேர்திஆயின்,
அவரை நினைத்து, நிறுத்து என் கை நீட்டித்
தருகுவைஆயின், தவிரும் என் நெஞ்சத்து
உயிர் திரியா மாட்டிய தீ

This is from poem 142, Kaliththokai – lines 37-40. It is a 65 line long poem. Girl pines for her lover who resides atop the hill. She asks the setting sun to find him . The brevity of words is a challenge in translation. கதிர் பகா – பகா is indivisible.Prime numbers = பகா எண் . But undivided rays isn’t poetic. Hence I translated it as unspread. The setting sun’s rays aren’t spread. It is going back home. She’s asking the sun to look for her lover in the hills.

Posted in Sangam and tagged | Leave a comment

Post Navigation

Newer Entries →