Old Tamil Poetry

Translations of Tamil Poetic works that span 2000 years

22 May 2017

Puranaanooru – 273

Horse hasn’t returned, horse hasn’t returned;
every one’s horse has returned,
but the horse he rode hasn’t returned,
he who fathered a sparsely maned son in my house;
Like a mighty tree standing guard
at the confluence of two roaring rivers,
was it felled down, the horse he rode to battle?

மா வாராதே; மா வாராதே;
எல்லார் மாவும் வந்தன; எம் இல்,
புல் உளைக் குடுமிப் புதல்வற் தந்த
செல்வன் ஊரும் மா வாராதே
இரு பேர் யாற்ற ஒரு பெருங் கூடல்
விலங்கிடு பெரு மரம் போல,
உலந்தன்றுகொல், அவன் மலைந்த மாவே?

She’s waiting for her husband to return from battlefield. All the warriors have returned with their horses, but he hasn’t. She laments has he been felled at the battlefield, like a tree that stands guard at the confluence of two great rivers. The two armies are equated to great rivers and the battlefield to the confluence of rivers.

An interesting trivia. The poet is Erumai Veliyanaaar, that is Veliyan from Erumai Naadu. The current Mysore region was called Erumai (Buffalo) Naadu in Tamil epigraphs. So it can be assumed that this poem was about a battle / skirmish around Mysore area. The name Mysore derives from Mahisha Asura, which means (Buffalo demon).

மா – horse
இல் – home
புல் – smallness (I’ve used ‘sparse’)
உளை – mane
ஊர் – ride
கூடல் – confluence / together
விலங்கு – guard
உலத்தல் – to die
மலை – to battle

Posted in Sangam and tagged | Leave a comment
21 May 2017
1 Comment

Naaladiyaar – 115

Calf of a fine cow will fetch a high price even if young;
Words of the rich will be valued even if they’re ignorant;
Words of poor (scholars) will be skimmed over,
like ploughing insufficiently wet fields.

நல் ஆவின் கன்றுஆயின், நாகும் விலை பெறூஉம்;
கல்லாரே ஆயினும், செல்வர் வாய்ச் சொல் செல்லும்.
புல் ஈரப் போழ்தின் உழவேபோல் மீது ஆடி,
செல்லாவாம், நல்கூர்ந்தார் சொல்.

A calf will fetch a high price if it is of a pedigreed cow. Similarly words of the wealthy are valued highly because of their wealth. Words of poor scholars are heard superficially and have no value. It is like ploughing insufficiently wet paddy fields. Only the top surface is ploughed and the required depth is not achieved.

The original poem only implies scholars. The word used – நல்கூர் – means only ‘poor’. The commentaries expand it to poor scholars. Hence I’ve used it in brackets.

நல் – good / fine
ஆ – cow
நாகு – young
புல் – less quantity
மீது – top surface
நல்கூர்தல் – to be poor

Posted in Padhinen Keel Kanakku and tagged
19 May 2017

Ainkurunooru – 185

The lass with fine bangles shaped by file* –
her teeth are like shining pearls in Korkai harbour
where lily petals sway;
her mouth is of coral hue;
her word is sweet like a harp’s twang.

* – polishing file; probably shell bangles carved with a file

அலங்குஇதழ் நெய்தல் கொற்கை முன்துறை
இலங்கு முத்து உறைக்கும் எயிறு கெழு துவர் வாய்,
அரம் போழ் அவ் வளைக் குறுமகள்
நரம்பு ஆர்த்தன்ன தீம் கிளவியளே.

He is in the beach looking at a group of girls. One of the girls comes and asks him who is his lover among the group. He describes her. She is the one wearing bangles shaped by a polishing file. Her teeth are like shining pearls fished in Korkai’s (an important harbor in Pandiya Kingdom, situated in present day South Tamil Nadu) anchorage, where lily petals sway gently. Her mouth is coral red in colour. Her words are sweet like the music emanating when strings of a harp are plucked.

அலங்கு – sway
நெய்தல் – Lily flower
முன் துறை – lightening anchorage where load is lightened before the vessel goes to berth
இலங்கு – shine
உறைக்கும் – similar
எயிறு – teeth
கெழு – color
துவர் – coral
அரம் – file
போழ் – cut (I have used ‘shaped’)
குறுமகள் – young girl – lass
நரம்பு – string of a harp (யாழ்)
ஆர் – sound (I’ve used ‘twang’)
தீம் – sweet
கிளவி – word

Posted in Sangam and tagged | Leave a comment
15 May 2017

Thirukkural – 294

If one acts with no falsity in his heart,
he’s revered in the hearts of wise.


உள்ளத்தால் பொய்யாது ஒழுகின், உலகத்தார்
உள்ளத்துள் எல்லாம் உளன்.


If a man acts true to his heart without any falsity, he will be in the hearts of great men , meaning he will be respected by them.


உள்ளம் – heart / soul

ஒழுகல் – conduct / behaviour

உலகத்தார் – உயர்ந்தோர் – great men / wise men

உளன் – is there

Posted in Padhinen Keel Kanakku and tagged | Leave a comment
14 May 2017
3 Comments

Nanmanik Kadigai – 55

There’s no body part better than eyes;
there’s no kin more intimate than spouse;
there’s nothing that equals sparkle of kids;
there’s no God on par with Mom.

கண்ணிற் சிறந்த உறுப்பில்லை கொண்டானின்
துன்னிய கேளிர் பிறரில்லை மக்களின்
ஒண்மையவாய்ச் சான்ற பொருளில்லை ஈன்றாளோ
டெண்ணக் கடவுளு மில்.

Eyes are better than all other body parts for a human being. There is no relative who is closer than one’s husband. There is nothing equal to the splendour of kids. There is no God who can be on par with one’s mother.

சிறந்த – better
கொண்டான் – husband
துன்னிய – close / intimate
மக்கள் – children
ஒண்மை – splendour / knowledge
சான்ற – சார் – equal
ஈன்றாள் – one who gave birth (mother)
ஓடு எண்ண – think with (on par)

Posted in Padhinen Keel Kanakku and tagged
13 May 2017
1 Comment

Kurunthokai – 4

Don’t grieve my heart, don’t grieve my heart;
don’t grieve that our lover who should wipe away
my eyelash singeing tears and cheer me,
is indifferent to my plight.

நோம், என் நெஞ்சே; நோம், என் நெஞ்சே;
இமை தீய்ப்பன்ன கண்ணீர் தாங்கி,
அமைதற்கு அமைந்த நம் காதலர்
அமைவு இலர் ஆகுதல், நோம், என் நெஞ்சே.

He hasn’t come as promised. She chides her heart not to grieve over him. He who should have wiped away her tears that are so hot that they singe her eyelashes and cheered her up is indifferent to her plight. So she asks her heart not to grieve over him.

Two phrases in this poem stand out for me.

இமை தீய்ப்பன்ன கண்ணீர் – eyelash singeing tears. Instead of simply saying ‘hot tears’, when the poet uses ‘ eyelash singeing tears’, the pain comes through more sharply.

The word play of அமைதற்கு அமைந்த நம் காதலர் அமைவு இலர் ஆகுதல் is hard to bring out in English. I have had to settle for prosaic words – “our lover who should cheer is indifferent”.

 

நோ(வு) – suffer , grieve

தீய்ப்பன்ன – burn like fire

தாங்கி – to stop (the tears)

அமைதல் – to be content

அமைந்த – to happen

அமைவு – support

 

 

 

 

Posted in Sangam and tagged
12 May 2017

Kurunthokai – 120

Like a pauper yearning for pleasure,
you wish for the unattainable, my heart!
My girl’s sweet, you realize;
that she’s hard to get, you don’t.

இல்லோன் இன்பம் காமுற்றாஅங்கு,
அரிது வேட்டனையால்-நெஞ்சே!-காதலி
நல்லள் ஆகுதல் அறிந்தாங்கு
அரியள் ஆகுதல் அறியாதோயே.

He’s returning after yet another secret rendezvous with her. He feels the pain of separation badly. He chides his heart to not wish for what is not attainable. He says “Like a pauper yearning for pleasure you yearn for her. You know that she is a pleasant girl. What you don’t know is that she is hard to get.”

இல்லோன் – இல்லாதவன் – pauper
காமுறுதல் – காமம் உறுதல் – desire / wish / yearn
வேட்ட ல் – desire
அரிது – rare / difficult / unattainable
நல்லள் – good / pleasant girl
அரியள் – hard to get girl

Posted in Sangam and tagged | Leave a comment
11 May 2017

Naaladiyaar – 24

In a dead man’s house, funeral drum is sounded once; 
it’s stopped for a while,  and sounded again; notice that  
before it’s sounded thrice, covering the body,lighting a flame,
the to-be-dead carry away the dead! .

சென்றே எறிப ஒருகால்; சிறு வரை
நின்றே எறிப, பறையினை; நன்றேகாண்,
முக் காலைக் கொட்டினுள், மூடி, தீக் கொண்டு எழுவர்,
செத்தாரைச் சாவார் சுமந்து!

The above Naaladiyaar poem is about impermanence of life (யாக்கை நிலையாமை). In a dead man’s house, funeral drums are sounded once. When it is sounded a second time it indicates to all present that the body is about to be lifted. Before it is sounded the third time, they cover his body, light a funeral torch and carry away the body to the cremation ground. When one is dead, there is not much time left for him even in his house. They take him away quickly. Realize this and do good deeds to make this life worthwhile.

The beauty of the poem is in the last line. Those who carry away the dead too will be dead one day. The poet calls them to-be-dead. “செத்தாரைச் சாவார் சுமந்து – The to-be-dead carry away the dead”. Death is the only constant in this world.

ஒருகால் – once
சிறு வரை – a short time
எறிப – strike
பறை – drum
முக்கால் – third time
கொட்டு – beat
நன்றே காண் – notice carefully ( Tamilvu site commentary interprets this as “Think whether it’s good”)

Posted in Padhinen Keel Kanakku and tagged | Leave a comment
10 May 2017
4 Comments

Azhagar KillaiVidu Thoothu – 153-157

As Sun rose in the horizon
and Azhagar mounted his horse,
glittering Silver canopies and Golden flags
rose rapidly like crores of suns and moons ,
bright flags were raised towards the sky
wiping the sweat of celestials,
ambling elephants with sonorous drums on top
moved like dark clouds and accompanying thunder,
River Vaigai which throws up schools of fish
was overrun by a flood of humans

உம்பரில் வெய்யோ னுதயஞ் செயக்குதிரை
நம்பிரா னேறி நடந்தருளி-அம்பரத்திற்
கோடி கதிரோனும் கோடி பனிமதியும்
ஓடி நிரையா உதித்தவென-நீடிய
பொற்கொடியும் வெள்ளிக் குடையும் பொலிந்திலங்க
விற்கொடிகள் விண்ணோர் வெயர் துடைப்பச்-சொற்கத்
தியலுங் கரியுமதி லெற்று முரசும்
புயலும் உருமேறும் போலக் கயலினத்தை
அள்ளுந் திரைவையை யாறுட் பரந்துநர
வெள்ளங் கரைகடந்து மீதூர

Today is the festival of Lord Azhagar (Thirumal) entering the River Vaigai in Madurai, Tamil Nadu’s ancient city. This festival has been celebrated for  centuries, with slight changes in myths. The above verses are from a comparatively new work, Azhagar Killai Vidu Thoothu (Sending a parrot as messenger to Azhagar), written around 1700 CE. In this long poem the heroine falls in love with Lord Azhagar and sends her parrot as her messenger to him. The poem describes in detail the festival of Azhagar entering the river.

Posted in Later works and tagged
09 May 2017
4 Comments

Paripadal – 4 : 25-35

Thy fieriness and radiance are in the Sun;
thy gentleness and grace are in the moon;
thy abundance and bounty are in the rains;
thy patience and generosity are in the earth;
thy fragrance and beauty are in the flowers;
thy slpendour and expanse are in the seas;
thy form and sound are in the skies;
thy arrival and departure are in the breeze;
though these, that, those and others
have grown out of the Supreme you,
they still depend on you.

நின் வெம்மையும் விளக்கமும் ஞாயிற்று உள;
நின் தண்மையும் சாயலும் திங்கள் உள;
நின் சுரத்தலும் வண்மையும் மாரி உள;
நின் புரத்தலும் நோன்மையும் ஞாலத்து உள;
நின் நாற்றமும் ஒண்மையும் பூவை உள;
நின் தோற்றமும் அகலமும் நீரின் உள;
நின் உருவமும் ஒலியும் ஆகாயத்து உள;
நின் வருதலும் ஒடுக்கமும் மருத்தின் உள;
அதனால், இவ்வும், உவ்வும், அவ்வும், பிறவும்,
ஏமம் ஆர்ந்த நிற் பிரிந்து,
மேவல் சான்றன, எல்லாம்.

This poem is in praise of Thirumal from Paripadal in Sangam literature. Paripadal consists of 70 poems in praise of Thirumal, Murukan, Madurai city and the Viagai river. Only 22 of these poems have been found. The above verses are from poem no.4 in praise of Thirumal.

The poet says , ” Your qualities are imbued in everything in this universe – the sun, moon, rains, earth, flowers, seas, skies and the breeze. Hence all these elements have grown out of you, yet they rely on you.” Everything in this world is a manifestation of God. Though they have grown out of him, still they are dependent on him. (I know it is confusing, that’s the best I could explain it.)

Tamil language had a word ‘உது’ that was intermediate between ‘these’ (closeby) and ’those’(far away). The word is now out of use. We find that word in this poem written approximately 2000 years ago. I have used ‘that’ as a compromise.

4th line in the original reads generosity (புரத்தல்) and patience (நோன்மை). I have interchanged them to maintain cadence.

You can find the echo of this poem’s philosophy in many Tamil works , for example 12th century Kambaramayanam to 20th Century Bharathi poems.

தன்னுளே உலகங்கள் எவையும் தந்து அவை
தன்னுளே நின்று தான் அவற்றுள் தங்குவான் (கம்பராமாயணம் – 6374)

பார்க்கின்ற பொருளெல்லாம் தெய்வம் கண்டீர்;
வெயிலளிக்கும் இரவி, மதி, விண்மீன், மேகம்,
மேலுமிங்குப் பலபலவாம் தோற்றங் கொண்டே
இயலுகின்ற ஜடப்பொருள்கள் அனைத்தும் தெய்வம் (பாரதி அறுபத்தியாறு – 18)

Posted in Sangam and tagged

Post Navigation

← Older Entries
Newer Entries →