Old Tamil Poetry

Naaladiyaar – 90

One can survive town square’s soaring fire
by diving into the river ; lust though, will sear
even if you dive into the river ; lust will sear
even if you hide in the hillside .

ஊருள் எழுந்த உரு கெழு செந் தீக்கு
நீருள் குளித்தும் உயல் ஆகும்; நீருள்
குளிப்பினும், காமம் சுடுமே; குன்று ஏறி
ஒளிப்பினும், காமம் சுடும்.

This is poem no. 90 from Naaladiyaar. It is in the chapter named Not desiring other man’s wife (பிறர்மனை நயவாமை) . One can escape even the roaring fire by diving into the river. But lust for the other man’s wife will burn you down, even if you dive into the river or climb up the hill. Nothing good ever comes off it. So don’t covet other man’s wife. The brevity of words and the inherent rhythm of the original Tamil poem is hard to replicate.

Naaladiyaar – 135

Learning’s vast; learner’s time short;
a lot ails that too, if we think about it;
so, the wise choose their books carefully,
like the swan that drinks milk, filtering out water.

கல்வி கரை இல; கற்பவர் நாள் சில;
மெல்ல நினைக்கின், பிணி பல; தெள்ளிதின்
ஆராய்ந்து அமைவுடைய கற்பவே, நீர்ஒழியப்
பால்உண் குருகின் தெரிந்து

This is poem no.135 from Naaladiyaar. It echoes Latin “Ars longa, vita brevis” (Art is long,Life is short) of Hippocrates’ Greek Aphorismi.

The  poet says that we have very little time to learn. So wise men are careful  in choosing the books they read. Like the mythical swan that filters out water and drinks only milk. Other birds may consume diluted milk. But the swan is particular on what it consumes.

Naaladiyaar – 221

One whom we chose as a good friend,
even if he has faults, we must reconcile;
every grain has chaff; water has froth;
even a flower has faded petals.

நல்லார் எனத் தாம் நனி விரும்பிக் கொண்டாரை,
அல்லார் எனினும், அடக்கிக் கொளல்வேண்டும்;-
நெல்லுக்கு உமி உண்டு; நீர்க்கு நுரை உண்டு;
புல் இதழ் பூவிற்கும் உண்டு.

Poem no. 221 from Naaladiyaar. Examples of grain, water and flower given in order of importance to a man.

Naaladiyaar – 29

Think that life’s brief like a dewdrop on a grass tip,
and do good deeds now itself; – as it’s often said
“a moment ago he stood here, laid down a bit,
and now he’s gone, leaving his kin to wail”

புல்நுனிமேல் நீர்போல் நிலையாமை என்றெண்ணி
இன்னினியே செய்க அறவினை;-இன்னினியே
நின்றான் இருந்தான் கிடந்தான்தன் கேள்அலறச்
சென்றான் எனப்படுத லால்

This is poem no. 29 in Naaladiyar about impermanence of life. Life may be snuffed out anytime. It is ephemeral like a dew drop on a grass tip. So do good deeds this moment itself. Do not delay it thinking you have enough time.